Vrouwelijke slachtoffers van mensenhandel zoeken minder vaak hulp dan mannen

De Brusselse organisatie PAG-ASA geeft aan dat vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel minder snel de stap naar hulpverlening zetten. Erkende slachtoffers hebben nochtans recht op een verblijfsvergunning, maar vrouwen ervaren aanzienlijke obstakels om de beschermingsprocedure te doorlopen.

"Normaal maken we geen genderonderscheid," zegt Sarah De Hovre, directeur van vzw PAG-ASA. "Maar de laatste jaren zien we het verschil groter worden en dat kan niet de bedoeling zijn."

In de periode 2018-2022 koos 40 procent van de vrouwelijke slachtoffers die PAG-ASA heeft ontmoet, voor de beschermingsprocedure. Dat is een stuk minder dan in de vijf jaar daarvoor. Toen was het nog 55 procent. Vrouwen blijken bovendien veel minder vaak spontaan contact op te nemen met de hulpverlening dan mannen.

Erkende slachtoffers hebben recht op een verblijfsvergunning, maar daarvoor moeten ze wel hun uitbuiter aanduiden. Dat blijkt voor mannen eenvoudiger te zijn dan voor vrouwen. Als verklaring wijst De Hovre naar de emotionele band die vrouwen vaak met hun uitbuiters hebben.

"Mannen werken op markten, bouwwerven of in restaurants. Bij hen gaat het om een "gewone" arbeidsrelatie. Vrouwen werken soms voor een loverboy, waar ze verliefd op zijn of ze zijn kinderoppas en hebben een band met de kinderen. Ze willen geen problemen veroorzaken bij de ouders."

Om de obstakels beter te begrijpen, organiseerde PAG-ASA in het Brussels Parlement afgelopen donderdag een samenkomst met veertig betrokken organisaties. "We waren het allemaal eens over één cruciaal element: om te durven praten, is een vertrouwensband nodig. En om die te creëren, is tijd en geduld nodig," zegt De Hovre. "Daarom is het zo belangrijk om gespecialiseerde professionals te hebben, zowel in de sociale sector als bij de politie en inspectiediensten."