Woordkunstenares Tine Ruysschaert is gestorven op haar 91e, na een korte ziekte. Ruysschaert trok door heel Vlaanderen met haar solovoorstellingen, waarin ze gedichten en proza bracht van auteurs als Hadewych, Louis Paul Boon of Hugo Claus. Of het evangelie volgens Marcus.
Woordkunstenares Tine Ruysschaert (91) overleden, ambassadeur van de literatuur
Woordkunstenares, zo noemde Tine Ruysschaert zich. Ze liet veel mensen kennismaken met het mooiste uit de Nederlandstalige literatuur. Ruysschaert toerde door heel Vlaanderen met haar programma’s, waarin ze teksten bracht van Guido Gezelle tot Annie M.G. Schmidt.
Tine Ruysschaert, uit Buizingen, werd opgeleid als actrice aan het conservatorium van Gent, waar ze later ook zelf les gaf. Ze was eerst actief bij theater Malpertuis in Tielt, maar koos daarna voor een andere weg, die van de voordracht. In haar onewomanshows kroop ze in de personages van bekende romans, zoals “Het verdriet van België” van Hugo Claus, “Mijn kleine oorlog” van Louis Paul Boon of “Wit is altijd schoon” van Leo Pleysier. Doorleefd en met een perfecte dictie.
Ik heb het gevoel dat ik iets doe voor de mensen, op gebied van taal, van emoties
Tine Ruysschaert
Tine Ruysschaert was tot op hoge leeftijd actief. Van haar voordrachten zijn ook plaatopnames gemaakt. Ze was in heel Vlaanderen te zien en te horen, tot in de kleinste zalen, waar mensen vaak voor het eerst met gedichten of teksten in aanraking kwamen.
“Ik heb het gevoel dat ik iets doe voor de mensen, op taalgebied, op emotioneel gebied. Dat is een verrijking,” zei Tine Ruysschaert in 2010 bij “De Madammen” op Radio2. “De mensen zijn zo aangegrepen en stil, ze luisteren, ze zijn blij, krijgen een glimlach. En ik ga als een gelukkige vrouw naar huis. Dat geeft mij kracht.”
Van 1995 tot 1997 was Tine Ruysschaert cultureel ambassadeur van Vlaanderen.
Regionaal nieuws uit Brussel en Vlaams-Brabant




