Geëvacueerde Belgen uit Gaza landen in België: "Ik hoop dat mijn familie ook naar hier kan komen"

Eerder deze week raakte bekend dat 89 Palestijnse Belgen en rechthebbenden Gaza konden verlaten. Gisterenavond zijn ze dan eindelijk geland in België, zeven weken na de start van de oorlog tussen Israël en Hamas.

Velen onder hen zetten nooit eerder voet op Belgische grond: “Ik kom voor het eerst naar België”, vertelt een Palestijnse jongeman. “Ik ben heel blij om mijn vader terug te zien. Ik hoop dat mijn broers hier ook geraken. Ik ben zelf nog geen Belg, maar we zijn België en de Europese Unie heel dankbaar.”

“Deze jongen is door gezinshereniging met zijn Belgische vader naar ons land kunnen reizen”, vertelt VRT NWS-reporter Majd Khalifeh in VRT NWS Laat. Naast Palestijnen met de dubbele Belgische nationaliteit, konden namelijk ook enkele familieleden van Belgen de oversteek maken. “De afgelopen dagen zijn zo’n 89 mensen erin geslaagd om Gaza te verlaten, maar er blijven ook nog heel wat Belgen achter.”

“Minimum 100 Belgen om precies te zijn, afgaande op de communicatie van onze overheid. Daarnaast zijn er ook heel wat Palestijnen in Gaza gestrand die al jarenlang in ons land verbleven met een verblijfsvergunning, maar nog niet de Belgische nationaliteit hebben. Zij zitten daar nu vast, na een bezoek aan hun familieleden.”

Want de grens tussen Gaza en Egypte oversteken is een huzarenstukje. Om buitenlanders uit het gebied weg te krijgen, moest een lijst met namen worden overgemaakt aan de Israëlische en Egyptische autoriteiten. Ons land zette daar 298 namen op, voor 50 ervan kwam op 1 november groen licht. Zij zijn intussen uit de Gazastrook kunnen vertrekken. Nu zijn er daar dus nog 89 mensen bijgekomen.

“Hoewel de Belgische overheid alle namen heeft doorgegeven, loopt de communicatie met Egypte nog steeds vast”, vertelt Khalifeh. “Ik sprak met mensen die me vertellen dat hun naam nog steeds niet op de lijst staat, zeven weken na de start van de oorlog. Gaza verlaten via Egypte is altijd heel moeilijk geweest, maar door de oorlog is het bijna onmogelijk geworden.”

“En daardoor raken Palestijnse families vaak verscheurd. Enkel wie op de lijst staat mag vertrekken. Ik ken een gezin waarbij de namen van de kinderen op de lijst stonden, maar die van de ouders niet. En zonet sprak ik met een vrouw aan de luchthaven van Melsbroek die al haar familieleden moest achterlaten. Ze is in België herenigd met haar man en reisde hiernaartoe met een peuterdochtertje. Deze mensen laten een ramp achter, ze weten niet hoe de oorlog gaat eindigen. Maar ze moeten een verschrikkelijke keuze maken.”