BEKIJK - Belgisch-Palestijnse Aysha (15) kon met haar gezin Gaza ontvluchten: "Ze schoten boven onze hoofden"

Wegraken uit het belegerde Gaza via de grens met Egypte blijft erg moeilijk. Enkel wie op een lijst staat, mag via de grensovergang in Rafah oversteken. Gisteren hebben zeker 80 Belgen dat kunnen doen. 

De Belgisch-Palestijnse familie Abdou stond al langer op de lijst met mensen die Gaza mochten verlaten, maar ze waren tot nu nog niet aan de grens in het zuiden geraakt omdat hun vader op de eerste dag van de oorlog een beroerte gekregen had.

Daardoor is hij half verlamd geraakt (hij kan een been en een arm niet bewegen) en zat hij in een rolstoel, wat het voor het gezin nog moeilijker maakte om zich te verplaatsen van het noorden naar het zuiden van Gaza. Daarnaast heeft de man suikerziekte waardoor hij problemen heeft aan zijn voet. 

Het leven in Gaza is bijzonder moeilijk. Voedsel is er amper nog te vinden. En toegang tot medische hulp krijgen, is er zo goed als onmogelijk, legt Aysha uit. "Als je naar een ziekenhuis gaat, geraak je er zelfs niet binnen. Mensen liggen er op de grond. Er is overal bloed. Het is gewoon erg. Mijn papa wilde dat ook niet. Hij heeft de voorbije maand geen dokter kunnen zien. Het gaat nu dus slechter met zijn voet. Hij zou hier in Egypte een operatie moeten ondergaan." 

De voorbije maand zijn Aysha en haar gezinsleden ook al drie keer moeten vluchten voor de bombardementen van Israël. "Ze bellen je dan en zeggen: er gaan bommen op jullie huis vallen. Wij hebben dat drie keer beleefd en dat is een supermoeilijk moment. Dat wil je nooit meemaken."

"Er is veel stress. Je moet op het juiste moment weglopen terwijl er helikopters boven je huis hangen. Eén keer was dat om 23 uur 's avonds. We woonden in een groot gebouw met veel mensen. We moesten allemaal naar de kelder en we hadden 10 minuten om weg te lopen. We konden mijn papa niet meenemen omdat hij toen nog geen rolstoel had. We zijn mekaar toen allemaal een tijd kwijt geraakt." Hun woning werd uiteindelijk gebombardeerd en het gezin raakte al zijn spullen kwijt. 

Toen ze uiteindelijk beslisten om te proberen te vluchten, stonden er op hun vluchtroute Israëlische militairen langs de kant van de weg. Die zijn volgens Aysha vooral bedoeld om Palestijnen die willen vluchten bang te maken. "Het was super moeilijk en super eng. Ze schoten op ons en boven onze hoofden. (...) Er stond ook een bommenwerper en wanneer we iets deden wat zij niet wilden, schoten ze daarmee ook zodat we stil zouden zijn. We moesten onze paspoorten in de lucht houden. (...) We moesten ook door een metalen box gaan waarin ons gezicht gescand werd." 

Het gezin is drie dagen geleden naar de grens vertrokken. "We hebben geen auto gevonden, dus we hebben urenlang moeten stappen, terwijl het aan het stormen en aan het regenen was", vertelt Aysha. "We droegen enkel onze pyjama's en sandalen. We hadden geen schoenen, dus onze voeten hingen vol modder en deden pijn. Het was ook koud. Wij zijn nu allemaal ziek door het weer." 

Uiteindelijk is het gezin erin geslaagd de grensovergang te bereiken, maar voor haar vader was dat een extreem hachelijke onderneming. "Toen we daar aankwamen was hij super moe, hij had echt veel pijn. Zijn rolstoel is stuk gegaan door alle stenen. Het was ook moeilijk om ermee te rijden." 

Het gezin werd door medewerkers van het consulaat opgewacht aan de andere kant van de grens, in Egypte. "Ze hebben ons met alles geholpen. Van daar kon mijn papa met een ambulance naar een ziekenhuis in Caïro gaan, omdat hij niet meer in zijn rolstoel kon zitten." De vader van Aysha moet nu 5 dagen rusten. Het gezin hoopt daarna zo snel mogelijk naar hun huis in België te kunnen terugkeren.