Hoewel hij slechts 20 jaar oud is, weet Sam De Visser goed wat hij wil: een medaille behalen op de Paralympische Spelen. Om die droom te realiseren, duikt hij zo’n tien keer per week het zwembad in. "Ik ben ambitieus. Ik heb grote doelen en train hard om die te bereiken."
Toppers van morgen – Zwemmer Sam De Visser (20) jaagt paralympische droom na: "Hoofddoel is medaille op de Spelen"
7 weken lang gaat VRT NWS op zoek naar jong journalistiek talent met de Belgodysseewedstrijd. Elke zaterdag verschijnt van hun hand een portret van een jonge inspirerende landgenoot (geschreven door deze jonge journalisten).
Belgodyssee is een initiatief van het Prins Filipfonds, RTBF en de VRT in samenwerking met Metro en L’Avenir en met steun van de kanselarij van de eerste minister.
De Visser blinkt uit in de 400 meter vrije slag, maar hij zwemt ook scherpe tijden in de 100 meter rugslag. Die disciplines oefent hij uit binnen de S9-categorie, de op een na minst zware categorie voor fysieke beperkingen.
Hij is geboren met slechts vier vingers aan zijn rechterhand en een rechteronderbeenamputatie. Daardoor loopt hij sinds zijn vier jaar met een prothese. "Ik kan zonder prothese trainen", zegt hij. "Zwemmen is een van de weinige sporten waarbij ik mijn rechteronderbeen niet nodig heb."
Waarom sporten paralympiërs in categorieën? Alle paralympiërs beoefenen hun discipline in een bepaalde klasse. Op basis van de aard van de beperking bepaalt het International Paralympic Committee (IPC) welke atleten het tegen elkaar opnemen.
Zo garanderen ze een eerlijk verloop van de wedstrijden en wint een atleet door zijn sportprestatie, niet door zijn beperking. Het IPC onderscheidt tien verschillende soorten beperkingen, die lichamelijk, visueel of verstandelijk van aard zijn.
De classificatie bepaalt ook aan welke sport een atleet kan en mag deelnemen. Sommige disciplines, zoals atletiek of zwemmen, zijn voor alle categorieën toegankelijk. Andere sporten richten zich tot een specifieke doelgroep. Zo kunnen enkel personen met een visuele beperking deelnemen aan goalbal.
"De oorzaak van mijn handicap is niet bekend. Het is gewoon een foutje geweest bij mijn geboorte", zegt De Visser. Zelf kijkt hij heel nuchter naar zijn handicap, net omdat hij ermee geboren is.
Ook in zijn kindertijd ondervindt hij weinig problemen. "De kinderen waarmee ik omging hebben nooit echt raar gekeken naar mij. Ze zagen mij altijd als één van hen."
Liefde voor competitie
De Visser duikt voor het eerst in het zwembad als hij zes jaar is. Al vindt hij dat op dat moment helemaal niet leuk. "Ik moest op zwemles van mijn ouders, omdat ze het belangrijk vonden dat ik mezelf zou kunnen redden als ik in het water viel." Zodra hij mag deelnemen aan competities, komt de liefde voor zijn sport naar boven.
Tijdens die competities zet hij zich in de kijker. Zijn huidige trainer Greg Planckaert merkt De Visser voor het eerst op tijdens het Belgisch kampioenschap G-zwemmen in 2015.
"Greg zei me dat ik potentieel had om op hoog niveau te zwemmen", zegt hij. "Hij heeft me toen gevraagd om naar Oostende te komen, zodat ik mee kon trainen met de paralympiërs. Zo is mijn paralympisch verhaal gestart."
Zwemmen is een van de weinige sporten waarbij ik mijn onderbeen niet nodig heb
Sam De Visser, zwemmer
Afgelopen zomer behaalde De Visser de vierde plaats op het wereldkampioenschap G-zwemmen in Manchester, waar de beste zwemmers met een handicap het tegen elkaar opnemen. Zo kwalificeert hij zich voor de Paralympische Spelen in Parijs in de zomer van 2024.
"Voor de wedstrijd vertelde Greg me welke tijd ik moest halen om te kwalificeren", zegt De Visser daarover. "Uiteindelijk zwom ik die tijd ook echt, dat was een heel mooi moment."
Inspiratie zoeken en zijn
Planckaert stoomt De Visser nu ook klaar voor de Spelen in Parijs. Eerder coachte hij al Sven Decaesstecker, die zeventien jaar lang op professioneel niveau zwom. In die periode neemt hij vier keer deel aan de Paralympische Spelen en breekt hij enkele wereldrecords. Het verbaast dus niet dat De Visser zijn inspiratie bij hem haalt. "Ik hoop dezelfde dingen te kunnen bereiken en misschien nog meer."
Zelf hoopt hij andere personen met een beperking te inspireren om hun dromen na te jagen. "We zijn net hetzelfde als andere mensen en kunnen dus ook evenveel bereiken", aldus De Visser. Wat anderen denken of vinden, maakt hem echt niet uit. "Trek je niets aan van anderen, doe waar je van houdt, amuseer je. Dat is het belangrijkste."
