Daklozen die uit het ziekenhuis komen, en in een herstelbed terechtkomen van het Leeuwenhof in Drongen, zien een kans om hun leven weer op te bouwen. Dat is het voorbije half jaar gebleken, zo zeggen de vzw daar en het Gentse OCMW. Ziekenhuizen en instellingen hadden het OCMW laten weten dat daklozen soms beter niet naar de straat terugkeren na een opname. "We hebben de vzw Presbyterian Gandae in het Leeuwenhof dan gevraagd vijf herstelbedden te voorzien", zegt schepen voor sociale zaken Rudy Coddens (Vooruit). "Ze krijgen er ook hulp en een luisterend oor, en kunnen soms weer dromen van een gewoon leven."
Herstelbedden voor daklozen Gent: "Hier kreeg ik weer hoop op een iets normaler leven, over 10 jaar ben ik misschien camionchauffeur"
Els Van Heuverzwyn
Gepubliceerd:
In het Leeuwenhof in Drongen bij Gent worden wel al langer daklozen opgevangen, maar sinds eind april kunnen er ook daklozen terecht die na een ziekenhuisopname nog moeten herstellen. "Wie dan weer de straat opgaat, krijgt niet genoeg zorgen en tijd om weer op de been te geraken, en dus kan het sinds eind april bij ons", zegt Jan De Vos van Presbyterium Gandae vzw. "Het OCMW vroeg ons om vijf herstelbedden te voorzien, samen met het RIZIV, en die staan er nu een half jaar. Ze krijgen hier de tijd om te herstellen."
"We geloven dat we een deel van hen terug naar een normaler leven kunnen leiden"
Daklozen die na een opname in het ziekenhuis of een instelling naar het Leeuwenhof gaan om te herstellen, kunnen daar een maand blijven. Soms kan het ook langer, afhankelijk van de omstandigheden. Tijdens hun herstel, krijgen ze ook andere hulp. "Hier is altijd iemand aanwezig", zegt jan De Vos van de vzw. "Het is heel belangrijk voor onze gasten dat ze hun verhaal kwijt kunnen, zonder dat over hen een oordeel geveld wordt. Ze hebben een goed gesprek nodig, maar hebben dat zelden. Ze hebben ook soms verschillende problemen, zoals alcohol- of drugsverslaving. Maar we merken toch positieve uitkomsten. Een deel van de 22 mensen die hier een fysiek herstel hebben doorgemaakt, is intussen al in een semi-reguliere omgeving terechtgekomen. Ze leven dus niet meer op straat. Om nog maar een half jaar bezig te zijn, vinden we dat wel een heel goed resultaat", besluit De Vos.
Kristof wil na zijn daklozenbestaan en verblijf in het Leeuwenhof werken als vrachtwagenchauffeur
"Ik ben een aantal maanden dakloos geweest, en dat was verschrikkelijk. Vrienden heb je niet, warmte en geborgenheid ook niet. Met mijn laatste geld heb ik nog een hotelkamer kunnen huren. Maar uiteindelijk ben ik via het OCMW van Gent in het Leeuwenhof binnen geraakt. Daar heb ik een psycholoog gekregen, want ik heb van thuis uit een heel zware rugzak meegekregen, met depressies tot gevolg. Het was soms zo erg dat ik extreem zware paniekaanvallen kreeg. In het Leeuwenhof stonden ze altijd klaar voor mij, ook het mobiele team, elk moment kon ik bij hen terecht. Nu droom ik van een iets gewoner leven. Over tien jaar kan je mij misschien zien in een grote camion, want daar zijn we nu mee bezig, met studeren, examens doen, werk zoeken en een woonst vinden. Want het is pas als je geen dak boven het hoofd hebt, dat je beseft hoe belangrijk dat toch is."
"Ik zal eerlijk zijn, had ik het Leeuwenhof niet gehad, dan had ik hier niet voor u gestaan. Iedereen mag dat weten. En er zijn nog zo mensen," besluit Kristof. Hij hoopt dat de regeringen meer oog krijgen voor de daklozen en hen uit hun benarde situatie helpen.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
