Historicus Bruno De Wever over davidster van Israëlische ambassadeur: "Dit is misbruik van de geschiedenis"

Even terug naar de VN-Veiligheidsraad van gisteren. De Israëlische ambassadeur Gilad Erdan kondigt aan dat hij en zijn team een gele davidster zullen dragen tot de Veiligheidsraad de gewelddadige aanval van Hamas van 7 oktober veroordeelt. "Sommigen van jullie zijn vergeten waarom dit orgaan is opgericht", zei Erdan. De Verenigde Naties zijn namelijk opgericht na de Tweede Wereldoorlog. Het is tijdens die periode dat veel joden - onder het naziregime - zo'n gele davidster moesten dragen, zodat iedereen kon zien dat ze jood waren. Erdan lijkt zo een link te leggen tussen de Holocaust en de gruweldaden van Hamas. 

Maar de Israëlische ambassadeur krijgt nu veel kritiek op zijn statement. Het herdenkingscentrum voor de Holocaust in Jeruzalem noemde het zelfs respectloos naar de slachtoffers toe. "Dit is misbruik van geschiedenis", zegt ook historicus Bruno De Wever in "De wereld vandaag" op Radio 1. "De holocaust is hét symbool voor het ultieme slachtofferschap en dat wordt nu doelbewust gebruikt door een partij in een gewapend conflict. Israël probeert hier gebruik te maken van een historische analogie, maar dat is geen correct gebruik van de geschiedenis."

Bij de bloederige aanval van Hamas op 7 oktober kwamen zeker 1.400 Israëlische burgers om. Maar volgens Bruno De Wever mag je dat niet zomaar vergelijken met wat er tijdens de Tweede Wereldoorlog gebeurd is. "Het is gruwelijk wat Hamas heeft aangericht, maar je mag dat niet zomaar linken met de genocide die toen gepleegd is op het Joodse volk. Dat is historisch gezien niet correct." 

De Wever heeft het sowieso moeilijk met het feit dat de term "genocide" zo gemakkelijk gebruikt wordt tijdens dit conflict. "Ook Israël krijgt naar haar hoofd geslingerd dat het een genocide uitvoert op de Palestijnen in Gaza. Ook dat is niet correct, want het is niet de bedoeling van het Israëlische leger om de Gazanen uit te roeien. Terwijl dat wel de historische definitie is van een genocide."

Ondertussen ziet Bruno De Wever hoe er naast het gewapende conflict tegelijk ook een symbolische woordenoorlog is ontstaan. "Israël probeert in die context de uitroeiing van de Joden in te zetten als een soort van tegenargument voor de genocide waarvan ze zelf (onterecht) beschuldigd worden. Ze proberen de geschiedenis te gebruiken om een andere beeldvorming over zichzelf te creëren."

De Israëlische premier is trouwens ook niet de enige die dat doet. Het is volgens De Wever iets dat vaak gebeurt tijdens conflicten of oorlogen. "Je ziet het ook in Rusland. Poetin legitimeert zijn annexatiepoging in Oekraïne met historische argumenten. Hij noemt de Oekraïeners fascisten. Hij misbruikt het feit dat een klein deel van de Oekraïeners gecollaboreerd heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog, om de oorlog die hij nu zélf voert in Oekraïne, te legitimeren."

En ook in onze contreien durven we de geschiedenis al eens verkeerd te gebruiken. Sommigen vergelijken het huidige politieke klimaat en de groei van extreemrechtse partijen al te graag met de situatie in de jaren 30, toen het nazisme in opmars was. "Dat is ook een typische vergelijking", zegt De Wever. "Terwijl de verschillen met de jaren 30 groter zijn dan de gelijkenissen."

"Eigenlijk gebruiken we de geschiedenis maar al te graag als een grote grabbelton, waar we kunnen uithalen wat ons goed uitkomt om ons punt te maken", besluit De Wever.