Nadia getuigt over familie in Gazastrook: "Om 4 uur vanochtend sms gekregen dat ze nog leven"

"We leven nog". Na anderhalve dag zonder nieuws, krijgt de Vlaams-Palestijnse Nadia Alhassanat deze ochtend om 4 uur een hoopvol berichtje. Nadia's zus laat weten dat zij en de rest van haar familie nog in leven zijn. Een grote opluchting voor Nadia, want na het begin van de zware Israëlische luchtaanvallen op de Gazastrook vrijdagavond en het uitschakelen van de telecommunicatie, was ze het contact met haar familie volledig verloren. 

Nadia woont zelf al enkele jaren in België, maar groeide op in Gaza. 7 jaar geleden vluchtte ze daar weg uit angst voor de Palestijnse organisatie Hamas. Haar familie bleef in de Gazastrook wonen. Sinds het begin van het huidige Israëlisch-Palestijnse conflict, verloor Nadia al 15 dichte familieleden bij bombardementen.

"Op 7 oktober is mijn broer vermoord. Een dag later mijn nonkel en zijn kleinzoon van 8 maanden oud. Daarna mijn neven en nichten. 11 van mijn 15 overleden familieleden zijn jonger dan 15 jaar", vertelt ze. "Het is onmenselijk, ik heb er geen woorden meer voor".

Heel veel familieleden van Nadia zijn ook geëvacueerd. "Ze zijn vanuit het Noorden van de Gazastrook naar scholen of naar ziekenhuizen gebracht. Er zijn ook veel mensen naar het huis van mijn zus gevlucht".

Momenteel verblijven er 35 mensen bij haar zus thuis. Ook de 2 nichtjes van Nadia, Yusra (3) en Meryem (7), verblijven er. De situatie ter plekke is schrijnend. "Er is een grote angst, ze hebben kou, er is geen voedsel en het water is geel. De basisbehoeften zijn er niet".

Nadia voelt zich hier in België machteloos en radeloos. "Wanneer ik eet of wanneer ik het warm heb, voel ik mij altijd schuldig", vertelt ze. "Ik kan van hieruit niets doen". Toch probeert ze dagelijks hulporganisties ter plekke te contacteren met de vraag om voedsel en dekentjes naar haar familie te brengen. Dat is niet altijd even eenvoudig.  

Niet alleen de nood aan voedsel en warmte, maar ook de nood aan informatie blijkt hoog. In het berichtje van vanochtend vroeg de zus van Nadia ook om al het mogelijke nieuws door te sturen. Maar dat is voor Nadia zelf niet eenvoudig.

"Ik had tegen mezelf eigenlijk gezegd dat ik niet meer naar tv zou kijken. Wanneer ik videobel met mijn familie, hoor ik alle bombardementen, hoor ik de geluiden en hoor ik hun angst. Dat is voor mij al meer dan genoeg", vertelt ze.  

Nadia hoopt dat haar familie, zussen en nichtjes snel opnieuw in een veilige situatie kunnen verder leven. Ze vindt dat het huidige conflict ook misbruikt wordt. "Voor veel mensen is het een conflict tussen Hamas en Israël, een conflict tussen moslims en joden. Maar het is een conflict geworden tussen Israël en de Palestijnse bevolking. De raketten zijn niet alleen voor moslims. Iedereen wordt geraakt". 

De Palestijnse bevolking is volgens Nadia het slachtoffer geworden van Hamas. De organisatie geniet volgens haar nog maar weinig steun bij de Gazanen. "Hamas is een terreurorganisatie. Veel mensen willen hen niet, zelfs mensen die ooit voor Hamas gestemd hebben".

Toch vindt Nadia dat de Palestijnen het recht hebben om voor hun eigen belangen op te komen. "Ik wil niet zeggen dat Hamas iets goeds gedaan heeft, maar anders had een andere groep het gedaan. Na 75 jaar kolonisatie heeft Palestina zich op 7 oktober verdedigd tegen Israël".

Dat daarbij vele onschuldige slachtoffers gevallen zijn aan beide kanten, raakt Nadia enorm diep. "Ik haat landen, ik haat grenzen, ik haat politiek. Maar ik haat geen mensen. Ik ben echt niet nationalistisch. In plaats van te investeren in wapens, moeten we investeren in mensenrechten".