Het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum (OPZ) in Geel is op zoek naar gezinnen die psychisch kwetsbare mensen een thuis willen geven. Die traditie bestaat in Geel al heel lang. In de regio kunnen de patiënten bij zo'n 115 gezinnen terecht. Die worden bijgestaan door professionele hulpverleners van het OPZ.
In de ruime regio van Geel bieden 115 gezinnen aan psychisch kwetsbare mensen voor korte of langere tijd een "nieuwe thuis". Gezinsverpleging heeft al een lange traditie in Geel. Dat zou gestart zijn rond de 13e, 14e eeuw. Het zou gegroeid zijn uit bedevaarten naar de heilige Dimpna, om te genezen van psychische problemen.
Hoe meer beschikbare pleeggezinnen er zijn, hoe beter we een match kunnen vinden
Wilfried Bogaerts, OPZ Geel
"Door de samenwerking tussen een psychiatrisch zorgcentrum en een pleeggezin krijgen mensen met een ernstige psychische kwetsbaarheid de kans om gewoon te functioneren in de maatschappij", zegt Wilfried Bogaerts, psycholoog bij het OPZ Geel. "Het dagdagelijkse leven speelt zich voornamelijk af in het pleeggezin, de ondersteuning wordt geboden vanuit een psychiatrisch zorgcentrum. Er kunnen altijd gastgezinnen bij. Hoe meer beschikbare pleeggezinnen er zijn, hoe beter we een match kunnen vinden."
Verschuiving bij kandidaat-pleeggezinnen
Bij het OPZ zien ze een verschuiving bij de mensen die zich aanbieden als gastgezin. "Vroeger was het heel gebruikelijk dat jonge mensen die een eigen gezin startten, zich kandidaat stelden. Ze namen soms ook de zorg over van de pleeggast die bij hun ouders of grootouders verbleef. Daarna waren het vooral 50-plussers waar de kinderen het huis uitgingen en een kamer beschikbaar hadden. De laatste tijd zijn het vooral alleenstaanden die op zoek zijn naar een stukje zorg en gezelschap."
Mijn kinderen zijn ook geruster want ik zit niet meer alleen
Maria Dierckx, pleegmoeder
Maria Dierckx uit Geel is pleegmoeder. "Als je een pleeggast in huis neemt, moet je die beschouwen als een deel van je gezin, als een van je kinderen zelfs. Mijn man is vier jaar geleden overleden. Nu woon ik samen met Heidi en heb ik weer een doel in mijn leven. Je moet eten maken, wassen, strijken en 's avonds kijken we met twee naar de televisie. Ik had vroeger een nonkel die bij ons thuis woonde en geestelijk ziek was. Ik ben ermee opgegroeid. Ik had altijd aan mijn man gezegd dat wanneer ik als laatste zou overblijven, ik pleegmoeder zou worden. Mijn kinderen zijn ook geruster, want ik zit niet meer helemaal alleen."
Het OPZ Geel gaat na of de pleeggezinnen een veilige omgeving kunnen bieden en of ze willen samenwerken met het psychiatrisch zorgcentrum. Ook de kandidaat-pleeggasten worden gescreend. Ze onderzoeken of ze bereid zijn om bij een pleeggezin te gaan wonen en of er geen risicofactoren zijn voor de pleeggezinnen.
Regionaal nieuws uit Antwerpen
Gepubliceerd:
