"Wij hebben niets tegen elkaar op persoonlijk vlak. Het is een politiek probleem." Amjad Kaware, een Palestijn die sinds 2019 in België woont en de Joodse Jonath Weinberger getuigden vanmorgen samen in "De zevende dag". Ondanks het bloedige conflict dat er woedt tussen de Israëli's en Hamas-strijders, vinden ze elkaar in een mogelijke oplossing voor het conflict: "Langs beide kanten moeten er gematigde leiders aan tafel zitten".
Palestijn en Joodse getuigen samen over hoe het gaat met hun familie in oorlogsgebied
Kaat Willems
Gepubliceerd:
Het conflict tussen de Israëli's en de Hamas-strijders gaat onverminderd voort. Langs zowel Israëlische als Palestijnse kant zijn er al veel burgerslachtoffers gevallen. Het verdriet en de angst daarover bracht ook beide kanten samen, vanmorgen in "De zevende dag".
Al drie dagen geen contact meer
Amjad Kaware groeide op in Gaza. Sinds 2019 woont de Palestijn in België, maar al zijn familie woont nog in Gaza. "De laatste videocall was drie dagen geleden, sindsdien heb ik hen niet meer gehoord doordat er geen elektriciteit meer is. Hun gsm’s zijn plat en ze kunnen die niet opladen. In het laatste gesprek met mijn moeder zei ze dat er gewoon geen veilige plaatsen zijn in Gaza. Ze blijven dus thuis, in de hoop dat er geen bom op hun hoofd zal vallen."
De laatste videocall was drie dagen geleden, sindsdien heb ik hen niet meer gehoord
Zoontje van 9 getuige van de aanval van Hamas
Ook de Joodse Jonath Weinberger, die in Antwerpen woont, beleefde angstige dagen. Twee van haar vier kinderen waren in Israël op het moment dat Hamas zijn verrassingsaanval inzette, vorig weekend. Haar zoontje Levi, die daar op familiebezoek was met zijn papa, is ondertussen weer veilig en wel thuis. "Hij doet het goed, hij is rustig, maar hij is wel echt bang geweest."
Jonaths 14-jarige dochter, Rivka, studeert in Jerusalem en wil voorlopig daar blijven: "Ik heb dagelijks contact met haar, ik vraag haar ook of ze terug wil komen. Vandaag beginnen terug de online-lessen, ze zit vrij veilig in Jerusalem bij familie, tantes en neven".
Veilig?
Over die veiligheid, ter plekke in Israël maar ook hier in België, stelt Jonath zich veel vragen: "Ik ben heel erg in dilemma van wat nu het veiligst is. Ik weet niet wat ik moet verwachten als ik eerlijk moet zijn. Als ik online lees hoe mensen praten over Israël en mensen blij zijn met wat er gebeurt in Israël, dan ben ik bang. Als je de beelden ziet: dat is pure barbarij. Er zijn kinderen vermoord, vrouwen verkracht, mensen in brand gestoken… Deze oorlog is niet door ons begonnen. Wij zijn met een verschrikkelijke terreuraanslag opnieuw in een oorlog terechtgekomen die we niet willen."
De actie van Israël is tegen alle Palestijnen. Je kunt niet 2,3 miljoen mensen straffen door een 100-tal mensen die een actie heeft gedaan
Israël heeft ondertussen ook zwaar teruggeslagen als reactie op die inval van Hamas. Ze hebben onder meer raketten afgevuurd, maar sinds enkele dagen ook de volledige Gaza-strook afgesloten van elektriciteit, water en voedsel. Daardoor worden alle Palestijnen, ook onschuldige burgers, getroffen. Dat vindt Amjad niet correct en disproportioneel: "Hamas is een Palestijnse partij met extreemrechtse gedachten. De actie van Israël is tegen alle Palestijnen. Je kunt niet 2,3 miljoen mensen straffen door een 100-tal mensen die een actie heeft gedaan."
Ook Amjad keurt de daden van Hamas af
Ook een groot deel van de Palestijnen keert zich af van Hamas, volgens Amjad: "Hamas is een kleine groep die de macht heeft. De inwoners zijn niet akkoord met Hamas en de gedachten van Hamas. Maar elke keer worden de inwoners slachtoffer door de Israëlische reactie."
Zolang Hamas aan de macht is in Gaza, is het volgens Jonath niet mogelijk om vrede te sluiten tussen Israël en de Palestijnen: "Ik denk dat we, zeker aan de Palestijnse kant, gematigde leiders nodig hebben die rond de tafel willen zitten. Hamas is een erkende terreurorganisatie, daar kan je niet mee onderhandelen."
Amjad ziet de jarenlange Israëlische bezetting van Gaza dan weer als de bestaansreden voor dergelijke extreme organisaties als Hamas. "Hamas is een bijwerking van de ziekte dat Israël jarenlang de Palestijnse gebieden bezet. In plaats van naar de bijwerking te kijken en die te behandelen, moeten we naar wortel van het probleem kijken om een oplossing te vinden."
Ten slotte sluit Amjad zich ook aan bij het argument van Jonath dat gematigde leiders een oplossing kunnen zijn om het conflict te bedaren: "Ik ben akkoord met het idee dat de twee kanten aan de tafel moeten zitten om een oplossing te vinden. Geweld produceert geen vrede."
