Conservator betrapt palingstroper op heterdaad in natuurdomein De Blankaart in Diksmuide

Afgelopen weekend heeft de conservator van het natuurdomein De Blankaart, Guido Vandenbroucke, een palingstroper betrapt. De conservator woont vlak bij het domein en had de stroper meteen opgemerkt. "Dat voelt raar aan en is helemaal niet aangenaam. Ik ging ter plaatse, nam foto’s en maakte mijn bevindingen over aan de bevoegde diensten van de natuurinspectie. Zij zullen dan hun werk doen", vertelt Vandenbroucke.

Het is al enkele jaren geleden dat er in het natuurdomein professionele stropers aan het werk waren. "Het ging toen om mensen die ’s nachts een aanzienlijk deel van de vijver van De Blankaart afbakenden met fuiken en dan met een bootje hun slag probeerden te slaan. Dat is gelukkig verleden tijd. Tegenwoordig wordt wel eens een fuik langs een oever ontdekt, en dan nog per toeval omdat zo’n fuik vastraakt in de motor van ons bootje. Stroperij is hier dus een zeldzaam fenomeen geworden.”

“Niet alleen deze recente palingstroperij is nieuw, maar vooral ook de manier van stropen”, gaat Vandenbroucke verder. “Die man was niet bezig met fuiken, wel met nachtlijnen. Het gaat om draden met een haak en aas, die vastgemaakt worden aan de oever. ’s Nachts raken vissen - en voor deze stroper liefst palingen - vast aan de haken terwijl ze het aas eten. Er lagen verschillende lijnen naast elkaar op de oever en ze waren systematisch aangebracht. ’s Morgens vroeg moet de stroper die lijnen uittrekken en de prooien meenemen, anders wordt alles ontdekt.”

De plek waar de stroper werd betrapt, bevindt zich op een erg afgelegen locatie van het natuurgebied, vlak bij waterproductiecentrum De Blankaart. "Het is een uiterst gevoelige plek midden in het broedgebied van steltloperachtigen zoals grutto, tureluur, steltkluut en de zeldzame zomertortel. Voor de vele watervogels is dit een belangrijk rustgebied. Alleen mensen van De Watergroep komen er af toe om watercontroles te doen in het kader van de waterproductie", zegt Vandenbroucke.

De conservator verbaast zich over het doelwit van de stroperij. “Palingen blijken nog steeds een lekkernij, zowel voor private consumptie als voor de horeca. Maar ik zou ze niet durven opeten. Dat wordt ten stelligste afgeraden omwille van historische vervuiling in de modder en bodem van alle waterlopen. Palingen zijn erg belast met zware metalen. Deze roofvissen eten andere vissen, waardoor de vervuiling zich opstapelt en ze eigenlijk giftig worden.”