Matthias Kennes werd geëvacueerd uit Gaza-stad: "Hartverscheurend toen Palestijnse burgers aan onze deur smeekten of ze mee mochten"

Israël vraagt inwoners en hulporganisaties met aandrang om het noorden van de Gazastrook binnen de 24 uur te verlaten. Die melding bereikte Matthias Kennes rond een uur of twee 's nachts in één van de kampen van de Verenigde Naties in Gaza-stad. Kennes leidt de projecten van Artsen Zonder Grenzen in Gaza in goede banen.

"We hadden gisteren al een evacuatieplan voorbereid, maar opeens moest het wel heel snel gaan", vertelt hij. "Het is ook heel moeilijk verlopen op het moment zelf. Palestijnse burgers zijn namelijk te weten gekomen dat er een evacuatie op til was en stonden plots aan onze deur te smeken of ze mee mochten naar het zuiden. Het was hartverscheurend."

Om zeven uur, drie uur later dan gepland, wordt Kennes uiteindelijk geëvacueerd met een aantal konvooien. "Ik denk dat we met zo'n 300 mensen waren. We namen een route die langs de zee loopt en verbazend genoeg nog redelijk intact was, vanuit Gaza-stad naar het zuiden."

"Ik ben heel opgelucht dat mijn internationale teamleden oké zijn, maar de emotionele impact is ongelooflijk zwaar", zucht Kennes. "Zeker omdat er nog heel veel Palestijnse collega's in Gaza-stad gebleven zijn."

"Mijn Palestijnse assistente bijvoorbeeld: ze heeft twee kinderen en haar moeder is oud en slecht te been. Ze kon en wilde haar niet achterlaten. Ook een Londense chirurg die een aantal dagen geleden is aangekomen om te helpen, is nog altijd in het Al Awda-ziekenhuis in de stad. Hij blijft bij de patiënten, want zij kunnen niet weg."

Ook in het Al Shifa-ziekenhuis in het centrum van de stad is de chaos compleet. "Gisteren hadden ze geen capaciteit meer in het mortuarium. Ze moesten de lijken beginnen opstapelen. En toch blijven mensen toevlucht zoeken tot de ziekenhuizen. Ze hopen dat die gespaard zullen worden, maar nu Israël eist dat iedereen vertrekt, vrees ik dat dat ijdele hoop is."

Kennes zit nu in het zuiden van de Gazastrook. "In het voorlaatste gouvernement, voor je de grens met Egypte bereikt. Hier is het voorlopig veilig, maar er wordt onderhandeld om ons zo snel mogelijk in Egypte te krijgen. Wij hebben het geluk dat we een westerse hulporganisatie zijn en dat dat een optie is voor ons. Maar hoe wil je dat burgers zich verplaatsen als er geen brandstof meer is in Gaza en de grens gesloten blijft?"

"Het voelt wrang om hier te vertrekken", vervolgt hij, "maar we konden de laatste dagen ons werk hier niet naar behoren uitvoeren. Onze taak bestond er nog voornamelijk in om voorraden aan medisch materiaal bij de juiste mensen te brengen, maar we moesten vaak schuilen door de vele bombardementen. We voelden ons nutteloos."