Grondwitloofseizoen wordt geopend op de boerderij van Wim en Elke in Wolvertem: "Onze knieën doen er pijn van"

Elke vindt het een eer dat hun boerderij is uitgekozen om zondag het grondwitloofseizoen officieel te openen. "Voor de middag komen de minister van Landbouw, de burgemeester en de schepenen langs om naar ons werk te kijken. In de namiddag is iedereen welkom", zegt Elke. "Wij tonen graag hoe wij hier witloof kweken zodat de mensen kunnen zien hoe dat gedaan wordt. Daar halen wij veel eer uit."

In de loods van Elke en Wim in Wolvertem wordt hard gewerkt. "We werken stevig door want vanaf nu tot Nieuwjaar is er enorm veel vraag naar grondwitloof", zegt Elke terwijl ze de witloofwortels in de grond steekt. "De witloofteelt is heel arbeidsintensief. Je zit de hele tijd op je knieën en we moeten voortdurend met bakken sleuren. We kunnen nu ook nog niet inschatten of het een goed seizoen wordt. Het is en blijft een natuurlijk product."

Elke en Wim zijn de vierde generatie in de familie die grondwitloof teelt. André, de vader van Wim, helpt nog elke dag mee in het bedrijf. "Ik doe het graag. Dit is mijn passie", zegt André. "Ik ben er mee begonnen toen ik 16 was. Ik ben nu 77 jaar en draai nog altijd mee. De hele winter help ik. Mijn knieën hebben nog meer afgezien. Ik ben er al twee keer aan geopereerd, van altijd maar witloof in de grond te steken."

Hoeveel stronkjes witloof er in de loods staan, is onmogelijk te zeggen. "Ik heb al eens geprobeerd om te tellen hoeveel er op één vierkante meter staan en om dat dan te vermenigvuldigen, maar dat is nog niet gelukt. Tijdens het seizoen vullen we de loods ook drie keer", zegt Elke terwijl ze het witloof toont dat klaar is om geoogst te worden. "In deze tijd van het jaar duurt het ongeveer drie weken voordat het witloof volgroeid is. Eens de winter begint en het kouder wordt, duurt dat vier à zes weken. Dan verwarmen we de grond ook. Witloof heeft graag warme voeten."

Dan rest nog de vraag die in veel landbouwersgezinnen leeft: zal de stiel worden voortgezet? "Onze dochter is nog maar acht jaar, maar ze zegt toch altijd dat ze gaat doen wat mama en papa doen", lacht Elke. "Als we aan het werk zijn, wil ze altijd helpen. Eigenlijk heeft ze hier alles al gedaan. Wil ze het later doen, dan zullen we haar steunen. En anders ook. Maar stiekem hopen we wel dat er nog een vijfde generatie komt die grondwitloof teelt."