Katrien (43) en Sarah (26) over hun maagdelijkheid: "Ik schreeuwde van de pijn, maar dacht dat het erbij hoorde"

"Het is er gewoon nooit van gekomen", begint Katrien haar verhaal. Maagd zijn hoort bij haar leven. "Ik heb niet het gevoel dat ik het toch zou moeten meemaken.”"

Een onenightstand bijvoorbeeld zou niets voor haar zijn. "Goed voor degenen die dat wel doen, maar mij zou het niet lukken. Seks hebben, penetratie, dat is voor mij zo persoonlijk dat ik het alleen zou delen met iemand die ik echt graag zie. Ik zou dat niet zomaar te grabbel gooien." Een idee dat ze ook tijdens haar opvoeding meekreeg, zegt ze zelf.

De nieuwsgierigheid naar seks is er wel. "Zou het pijn doen? Is het leuk? Ik heb een paar relaties gehad, en daarin werd wel gekust en zo. Dat was wel heel fijn." Ergens hoopt ze nog iemand tegen het lijf te lopen, "maar ik ben al zo lang alleen dat dat niet evident zal zijn."  

Katrien heeft er op haar 33e gekozen om bewust alleenstaande moeder te worden. "Ik wilde altijd mama worden. Toen ik mijn biologische klok voelde tikken, ben ik het traject (met een spermadonor, red.) gestart." Een maagdelijke moeder, zo je wil. "Ik had een keizersnede, dus zelfs tijdens de bevalling is mijn maagdenvlies niet gescheurd", lacht ze.

Haar dochter is vandaag 10 jaar. "Zij weet al van peuterleeftijd hoe voortplanting werkt. Dit jaar krijgt ze ook seksuele opvoeding. Ik denk eerder dat er vragen over haar afkomst dan over seks zullen komen. Als ze daar klaar voor is, komt dat wel vanzelf. Ik hoop vooral dat ze het op haar tempo en manier invult, maar daar ga ik niet tussenkomen."

Zelf heeft Katrien nooit met haar maagdelijkheid geworsteld. "Tijdens je puberteit lijkt het alsof je voor je 18e seks móét hebben gehad. Achteraf bekeken is dat quatsch. Maagd zijn is niets om je over te schamen. Het zou je zelfvertrouwen niet naar beneden mogen halen."

Katrien kwam de juiste persoon nog niet tegen, Sarah daarentegen liep tegen de limieten van haar eigen lijf.

"De eerste keer dat ik echt pijn had, was bij het inbrengen van een tampon", gaat ze terug in de tijd. "Volgens mijn mama was dat niet abnormaal en moest ik dan maar maandverband gebruiken. Volgens mijn vader 'kon een tampon toch niet zo moeilijk zijn'."

Pas toen seks met vriend – vandaag echtgenoot – niet wilde lukken, kwam het besef dat er meer aan de hand was. "Ik heb geschreeuwd, ik kan bijna niet uitleggen hoeveel zeer dat deed. In het begin dacht ik dat ook dat normaal was gezien de vele mythes rond het maagdenvlies en die pijnlijke eerste keer. 'Doe maar', zei ik tegen mijn man. We zaten vast in dat idee dat het móést lukken."

Niet dat ze maagd bleef, bezorgde Sarah slapeloze nachten, wel dat haar partner weg zou gaan. "Zeker als student is er veel rond seksualiteit te doen, iedereen stoeft daarover. Ik werd niet rechtstreeks aangesproken op mijn maagdelijkheid, maar het ging wel over mijn man die 'ocharme' geen penetratieseks kon hebben. 'Zo verschrikkelijk voor hem'. Dan voel je je heel eenzaam."

Uiteindelijk belandde Sarah in een stevig medisch traject. "Eerst bleek dat ik een zeer stug maagdenvlies had, waar maar een klein gaatje in zat. Dat werd operatief weggehaald. Seks bleef echter pijn doen. Daarna volgden de diagnoses van vaginisme en vulvodynie."

Wie aan vaginisme lijdt, spant onbewust de bekkenbodemspieren op bij het inbrengen van bijvoorbeeld een penis, vinger of tampon. Vulvodynie betekent dat de vulva pijn doet als deze wordt aangeraakt. "Ook fietsen is daardoor niet evident. Mijn broeken hebben een laag kruis. Spontane pijnen komen eveneens voor." 

Er moest een tweede operatie aan te pas komen, maar tegenwoordig lukt penetratieseks voor Sarah en haar man, zij het met een hulpmiddel. "Is het altijd pijnloos? Neen. Als het pijn doet, dan stop ik. Intussen vind ik penetratie niet zo belangrijk meer. Vroeger dacht ik dat ik moest presteren omdat mijn partner aangaf penetratieseks leuk te vinden, maar ook dat denk ik niet meer. Het kan een keer, maar het hoeft niet altijd."

Om andere mensen te helpen, heeft ze de lotgenotengroep Vulva Stories opgericht. "Daarmee hoop ik een breder beeld rond seksualiteit aan te kunnen reiken."