Op het assisenproces over de fatale gijzeling van de 9-jarige Daniël heeft zijn moeder vanochtend getuigd. De vrouw was zeer emotioneel en richtte zich ook tot de beklaagden: "Jullie hebben mijn kans om moeder te zijn afgenomen." Daniël Al Alali overleed in april 2019 in het asielcentrum van Broechem, in de provincie Antwerpen. Hij werd vermoedelijk om het leven gebracht door twee Palestijnen die ook in het centrum verbleven. Zij zouden hem ontvoerd hebben om zijn moeder af te persen.
Moeder van Daniël (9) getuigt op proces over zijn dood: "Die beesten op de beklaagdenbank hebben mijn zoon van mij afgenomen"
Marieke Van Cauwenberghe
Gepubliceerd:
Het was een loodzware zitting voor Amanie Chidadeh, de moeder van de Palestijns-Libanese Daniël. Ze mocht vanochtend haar verhaal doen op het proces over de dood van haar 9-jarige zoon. Ze schetste vol liefde een beeld van haar zoon. Een sympathieke jongen die soms wat luidruchtig was, maar een goed hart had.
Ze vertelde dat ze in 2018 naar België was gekomen om Daniël een betere toekomst te bezorgen. Haar broer woonde toen al 15 jaar in België en ze had hier ook nog andere familieleden. Zelf droomde ze ervan om na haar scheiding een nieuw leven op te bouwen en te werken als schoonheidsspecialiste. Maar aan al die plannen kwam abrupt een einde op 22 april 2019: de dag dat Daniël werd weggeleid achter een woonblok van het asielcentrum en nooit meer terugkeerde.
Op de dag van Daniëls verdwijning was de familie op uitstap geweest. Na het avondeten zei Daniël aan zijn moeder dat hij naar Ali zou gaan, een andere Palestijn, die hem centjes had beloofd. Daniël verzamelde namelijk muntjes in een spaarpot. Zijn moeder kende Ali omdat hij ook in het centrum verbleef en maakte zich geen zorgen.
Toen Daniël om tien uur 's avonds nog niet was teruggekeerd, werd ze wel ongerust, want hij moest de volgende ochtend naar school. Ze vond zijn fiets wat verderop, maar van Daniël ontbrak elk spoor. Twee dagen later werd z'n levenloze lichaam teruggevonden in een ondiepe gracht.
"Nog steeds in shock"
Vanaf dat moment belandt Amanie Chidadeh in een nachtmerrie. Ze vertelt aan de jury dat Daniël na haar scheiding soms bij zijn vader verbleef. Toen ze in België aankwam veranderde dat en waren ze voortdurend samen: "Voor het eerst in maanden voelde ik mij weer een echte mama. Ik heb goed voor hem gezorgd, we waren graag bij elkaar. Maar die beesten die hier aanwezig zijn op de beklaagdenbank, die twee verdachten, die hebben hem voor altijd van mij afgenomen."
In tranen en soms roepend vervolgt ze haar getuigenis. Ze richt zich rechtstreeks tot de beschuldigden: "Jullie hebben niet alleen Daniël ontvoerd, jullie hebben ook mijn kans om moeder te zijn afgenomen, jullie hebben mijn leven kapot gemaakt!"
Ik heb twee jaar gehoopt dat Daniël zou kunnen terugkeren, ik kon niet geloven dat hij dood was.
Moeder Amanie is sinds de dood van haar zoon in behandeling. "Ik heb twee jaar niet kunnen slapen, ik heb twee jaar gehoopt dat Daniël zou kunnen terugkeren, ik kon niet geloven dat hij dood was. Ik kon de buitenwereld niet aan en bleef veel binnen. Ik was in shock en ben het nog steeds." Op het einde van haar getuigenis zei ze dat ze rekent op de jury en het hof om de rechten van Daniël laten gelden en de beschuldigden zwaar te straffen.
