Advocaat van Sven Pichal over kindermisbruik: "Wie geboren is met een seksuele stoornis, kan nergens terecht voor hulp"

Het is de eerste keer dat Walter Damen in een tv-studio wil praten over het onderzoek naar zijn cliënt Sven Pichal. De radiomaker zit op dit moment nog altijd in de gevangenis van Turnhout. Hij werd op 24 augustus opgepakt op verdenking van bezit en verspreiding van beelden van seksueel kindermisbruik. In het onderzoek zijn in totaal vier verdachten opgepakt.

Omdat het risico op herval te groot is, mag Pichal de gevangenis ook niet onder voorwaarden (met een enkelband) verlaten. Opvallend: ook de advocaten hadden daar, in samenspraak met Pichal, voor gepleit. 

"Dat was een bewuste keuze," zegt Damen, "omdat we vonden dat hij niet in staat is om naar huis te gaan. Hoe raar het ook klinkt: een gevangenis kan soms ook een rustplaats zijn. Het kan een plek zijn om over alles na te denken en tot bezinning te komen. Maar Pichal krijgt geen voorkeursbehandeling en zit intussen niet meer alleen in een cel", zegt Damen. 

Over de zaak wil Damen verder niet uitweiden, maar wel over de problematiek. "Pedofilie moet uit de taboesfeer raken, zodanig dat er open over gepraat kan worden. Het is aanwezig in onze maatschappij en het is gruwelijk, daar is iedereen het over eens."

"Maar mensen die hulp nodig hebben, omdat ze geboren zijn met een aantal afwijkingen in de hersenen, kunnen nu nergens terecht. Dat is mensonterend. We zijn (voor Sven Pichal, red.) nu op zoek naar een instelling waar begeleiding is. Er zijn er welgeteld drie. En alle drie zijn ze enkel voor mensen die een definitieve straf hebben gekregen. Wie in voorlopige hechtenis zit, vindt geen enkele plek. Zij krijgen geen begeleiding."

De hulplijn "Stop it now!", voor mensen met pedofiele gevoelens of wie zich daar zorgen over maakt, kan sinds de zaak-Pichal de oproepen niet meer volgen. Ze vragen meer middelen. Ook Damen vindt dat er meer budget en begeleiding moet komen.

"Mensen die zich aangetrokken voelen tot kinderen, en dat is gruwelijk om mee te leven, zouden toch ergens anoniem naartoe moeten kunnen? Ook als ze geen strafbare feiten hebben gepleegd."

"Hetzelfde voor zij die wel in de gevangenis belanden. Onze strafwet voorziet geen levenslange opsluiting voor seksueel misbruik, dus die mensen komen altijd opnieuw in de maatschappij. De grootste bekommernis is dan: hoe zorgen we ervoor dat het niet opnieuw gebeurt."

"Laat ons de mensen met een seksuele stoornis de tools geven om in alle anonimiteit aan zichzelf te laten werken. En laat ons tegelijk de nodige budgetten daarvoor voorzien. De vraag die we ons moeten stellen is: hoeveel geld hebben we over om onze kinderen te beschermen, in plaats van te schieten op de dader."