De stad Genk en Regionaal Landschap Kempen en Maasland willen de begraafplaats in Bokrijk op de Vlaamse lijst van vastgesteld erfgoed krijgen. Op de begraafplaats in het bos liggen zo'n 200 broeders begraven die deel uitmaakten van de congregatie van Broeders van de Christelijke Scholen.
Stad Genk en Regionaal Landschap Kempen en Maasland willen begraafplaats in Bokrijk op erfgoedlijst
Ongeveer 200 identieke graven in het midden van het bos. Dat is de begraafplaats van Bokrijk. Voor die site werkt de stad Genk momenteel een beheersplan uit, in samenwerking met Regionaal Landschap Kempen en Maasland. "Het is een unieke site, daarom willen we een dossier opstellen om erfgoedsubsidies te krijgen", aldus schepen voor Dienstverlening Kathleen Parthoens (CD&V).
Het was een plaatselijke groep De Lustige Heivinken die de bal aan het rollen bracht. De Lustige Heivinken was vroeger een koor, dat bijna 25 jaar lang gedirigeerd werd door een broeder. "We hadden een nauw contact met hen", vertelt Gilbert Bongaerts van De Lustige Heivinken. "We vonden het dan ook erg dat het kerkhof er zo verlaten bij lag. We hebben het een paar keer opengesteld voor publiek. Normaal is het gesloten. Het is eigendom van de stad, dus zijn we naar hen getrokken met de vraag of het erfgoed kan worden. We willen het op een lijst met erkend erfgoed van de provincie krijgen. Daar zijn de stad en het Regionaal Landschap nu mee bezig. We hebben hen alle informatie gegeven over de begraven broeders."
"Zij deden voorstellen over het beheer van de site. Ze willen de locatie onder de aandacht brengen", vertelt de schepen. "En terecht, want de broeders hebben veel betekend voor het onderwijs in Genk. Maar slechts weinig inwoners zullen weten dat er een begraafplaats ligt, midden in het bos. Daarom bekijken we op vraag van De Lustige Heivinken hoe we dit beheersplan vorm kunnen geven en maken van een dossier op voor een erfgoedaanvraag."
Erfgoed?
"Ik denk dat er zeker erfgoedwaarde in zit", maakt Parthoens zich sterk. "Het is een unieke plek. Het zijn allemaal dezelfde grafstenen, gegoten in beton uit dezelfde mal. Het heeft een uniform uitzicht, midden in het bos. In het begin zijn de grafstenen wit. Het is bij graven belangrijk om af te wegen welke je erfgoedwaarde wil toekennen. Die moet je immers behouden, zelfs wanneer de concessies zijn verlopen."
Volgens Bongaerts vormde Bokrijk tot 1937 het middelpunt van de congregatie in ons land. Zo was er onder meer een rusthuis voor oudere broeders. Die werden ook op het kerkhof begraven. Daarom liggen er ook heel wat Franstalige leden van de orde. Op dit moment zijn nog 11 broeders in leven. Twee van hen wonen nog in Genk. De Lustige Heivinken hopen dat de stad haar best zal doen om het kerkhof in de toekomst beter te onderhouden.
Regionaal nieuws uit Limburg


