In Gent is een kunstmatig miniatuurhart uit menselijke cellen voorgesteld dat over twee jaar zal meereizen met het internationaal ruimtestation ISS. Het hart is met een speciale 3D-printer gemaakt, met bio-inkt van stamcellen. Het wordt geprint op een chip van amper een halve vierkante millimeter groot en zit vol met sensoren. Die kunnen van op aarde gemonitord worden en moeten inzicht geven in het verouderingsproces. In de ruimte verloopt dat immers veel sneller dan op aarde. "Door deze innovatie kunnen we gezondheidsproblemen echt patiënt per patiënt voorspellen en behandelingen uittesten", klinkt het.
Belgische wetenschappers sturen 3D-geprint miniatuurhart uit menselijke cellen naar de ruimte om veroudering te bestuderen
Ward Schouppe
Gepubliceerd:
In het Gentse bedrijf BIO INX is een kunstmatig miniatuurhart voorgesteld dat binnen twee jaar met het internationaal ruimtestation ISS zal meereizen. Het is gemaakt met een speciale 3D-printer op basis van bio-inkt met onder meer menselijke stamcellen. Het hart zit op een chip en is piepklein, amper een halve vierkante millimeter groot. Het is de bedoeling in de ruimte veroudering te onderzoeken om zo gezondheidsproblemen te kunnen voorspellen én behandelingen ook uit te testen, nog voor de patiënten er last van hebben."In de ruimte veroudert een hart tot 20 keer sneller dan op aarde. Dat komt door factoren als stress, microzwaartekracht en straling", zegt Hilde Stenuit van Space Applications Services. Het is een tweede partner in AstroCardia, het consortium van vijf bedrijven en onderzoekscentra die achter het project zitten. "De ruimte is daarom dé perfecte plek om doorgedreven onderzoek te doen."
Hilde Stenuit legt uit waarom de ruimte zo'n interessante onderzoeksomgeving is
"Wat we hier doen is uniek in de wereld", zegt Jasper Van Hoorick van BIO INX. "Er zijn wel hier en daar groepen die met dezelfde technologie werken, maar we zijn de allereerste die het ook echt in praktijk brengt en met bio-inkt en op basis van stamcellen microchips maken met artificiële organen. Het gaat trouwens niet enkel om een hartje, partner Antleron print er ook een klein bloedstelsel rond. De cellen krijgen prikkels, zuurstof en voedingsstoffen en ontwikkelen zich zo zelf tot een kunsthart", verklaart Van Hoorick.
Het project moet een eerste ruimtereis al over twee jaar mogelijk maken. De parameters zullen van op aarde uitgelezen kunnen worden. Er zullen ook experimenten volgen. De hele aansturing zal gebeuren vanuit een controlecentrum in Zaventem. "Dit is eigenlijk nog maar een beginfase", verklaart Stenuit. Op termijn willen we ook andere organen op chips printen en naar de ruimte sturen. Op die manier kunnen we echt patiënt per patiënt een behandeling uittesten en mogelijke problemen opsporen. Het is zelfs mogelijk om zo beter aan preventie te doen, maar daar zijn natuurlijk wel ethische vragen over."
De eerste toepassing focust wel op hart- en vaatziekten. "Het grootste voordeel is dat we dan echt kunnen personaliseren door stamcellen van hartpatiënten te gebruiken", zegt doctor Kevin Tabury van het nucleaire onderzoekscentrum SCK CEN. Het gaat om een erg complex project dat door de QbD Group mee wordt gecoördineerd. Het bedrijf staat vooral in voor het correct uitwisselen en analyseren van alle data die door alle partners wordt verzameld.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
