"Snapt ge mij nu?" op Pukkelpop: "had nooit verwacht dat onze nummers zo veel mensen zouden raken"

Marie Van Uytvanck heeft van haar passie haar job kunnen maken. “In 2019 stond ik bijna toevallig met Amber (de andere helft van Kids With Buns, red.) in de voorrondes van Sound Track. Toen ontdekten we dat we wel muziek konden maken samen. Daarna gingen we van de ene wedstrijd naar de andere tot we in 2021 de Nieuwe Lichting op StuBru wonnen. Plots werd de uit de hand gelopen hobby toch serieus.” Amper vier jaar later mocht Kids With Buns de slotdag van Pukkelpop openen in een volle Club. “Ik denk dat dit mijn zotste ervaring is in België. De zaal was bomvol, ik heb me kapot gezweet, maar het was onbeschrijflijk leuk.” 

Ook Gustaph droomde er als kind al van om artiest te worden. “Dat muziek mijn leven heeft veranderd, is een understatement. Muziek speelt absoluut de hoofdrol in mijn leven. Al sinds ik klein ben, heb ik een obsessieve relatie met muziek. In de zomer luisterde ik liever naar platen dan buiten te spelen."

En muziek heeft ook het leven van Joris Brys gekleurd. “Ik luister constant naar muziek, het begint wanneer ik opsta en eindigt als ik ga slapen. Het eerste wat ik doe als ik thuis kom, is een plaat opleggen. Ik kan heel moeilijk tegen stilte dus er staat altijd muziek op.”

Volgens Marie is de kracht van muziek dat je mensen kan raken: “Na de show komen er regelmatig mensen naar ons die zeggen "ik ben dankzij jullie muziek uit de kast gekomen". Dat is onbeschrijflijk. Ik hoopte altijd wel dat onze muziek voor mensen steun kon bieden, maar ik had nooit verwacht dat er zoveel mensen door onze nummers geraakt werden. Er is na een optreden ooit een meisje naar ons gekomen om te vertellen dat ze gay is en dat ze dat aan niemand durft te vertellen. Maar ze wilde het graag aan ons zeggen en ons bedanken omdat we zo open zijn. Dat was zo mooi, we vinden het dan ook belangrijk om daarover in gesprek te gaan."

Ook Joris kan daar als radiomaker over meespreken. “Af en toe komen er reacties binnen in de app van Studio Brussel, als een lied iemand heeft geraakt. Dat doet mij ook echt iets. Ik kan mij inbeelden dat dat als artiest het schoonste is dat je kan horen. Ik ben zelf artiesten altijd heel dankbaar en vind het dan ook belangrijk dat ze horen dat hun muziek mensen raakt.”

Zelf heeft Joris heel veel gehad aan muziek. “Ik leef heel hard in hoogtes en laagtes en muziek speelt een grote rol in het verwerken van die emoties. Tijdens de laagtes zorgt de muziek ervoor dat het allemaal beter te verteren valt. Ik heb eind 2011 Ben Howard leren kennen, ik vond dat meteen goede muziek. Mijn papa is een jaar later overleden en zijn muziek heeft mij erdoor gesleurd. Ik ben toen twee maanden naar Canada getrokken om te wandelen en Ben Howard zat constant in mijn oor. Ik heb hem later ontmoet. Het betekende zoveel voor mij dat ik Ben Howard kon bedanken om al die jaren een compagnon te zijn."

Ook Gustaph krijgt zulke berichten binnen van fans: “Ik heb al gehoord dat mensen zich nu durven kleden zoals ze willen door "Because of You". Sommigen deden hun coming out door mijn nummer. Als ik dat hoor, ben ik ontzettend blij. Mijn nummer heeft op die manier zijn doel bereikt.” Gustaph schrijft al sinds hij klein was zijn nummers zelf: "De nood aan creatie was altijd al groot. Ik had lang het gevoel dat ik enkel succesvol kon worden als ik een deeltje van mezelf verborg. Ik ben begonnen op mijn 18 jaar, in vrij homofobe tijden. Ik moest toen mijn geaardheid “mysterieus” houden. Mijn carrière staat daardoor nu een beetje in het teken van wraak nemen op dat moment, en te tonen dat ik echt mezelf kan zijn.”

Marie schrijft zelf haar nummers, samen met Amber. Dat gebruikt ze als uitlaatklep om haar gevoelens te verwerken. "Op de een of andere manier doet het veel deugd om die nummers voor een publiek te brengen. Het is heel bijzonder als je onmiddellijk ziet wat je nummer voor iemand anders betekent."

Wordt er tijdens het schrijfproces dan rekening gehouden met wat het publiek graag zal horen? “Ik zou liegen mocht ik nee zeggen”, vertelt Marie. “Je zit altijd wel een beetje met het publiek in je achterhoofd, maar Amber en ik gaan grotendeels wel gewoon voor wat we zelf willen. We schrijven in eerste instantie voor onszelf.”

Bij Gustaph is dat de laatste veranderd. Hij schrijft minder over zichzelf, maar probeert maatschappelijke thema's aan te kaarten. "Vroeger schreef ik veel over mijn eigen gevoelens, maar rond mijn 30ste waren al mijn schuiven opengetrokken. Ik moest mezelf heruitvinden. Ik ben activistischer geworden met de leeftijd en wil nu iets terugdoen voor mijn community. Inclusiviteit en jezelf kunnen zijn, zijn dan ook de grote thema's van mijn volgende album."

Volgens Joris maakt dat juist een artiest succesvol: “Hoe authentieker iemand is, hoe mooier, toch?” Het mooiste aan zijn job vindt Joris dat hij zelf een doorgeefluik is om nieuwe muziek tot zijn luisteraars te brengen. “Het is echt bijzonder om nieuwe artiesten met een publiek te mogen delen. Ik stond eens op een concert van Nick Mulvey in de AB, toen iemand op mijn schouder tikte en zei dat hij op dat concert stond door mij, omdat ik die muziek op de radio had gespeeld. Daar haal ik veel voldoening uit. De impact is niet vergelijkbaar met die van muzikanten natuurlijk, maar ik doe dit zo graag.”