Moet "omgaan met de gevaren van zwemmen in zee" verplichte kost worden op school?

"Mijn jongste zoon reisde met zijn broer langs de oostkust van Zuid-Afrika. Ik had hem een aantal tips meegegeven over hoe hij zich veilig kon gedragen daar, zoals niet rijden in het donker. Ik stond er niet bij stil dat ze zouden gaan zwemmen in zee, laat staan dat ik hen voor de risico’s moest waarschuwen, ze konden immers zwemmen." 

Twaalf jaar geleden verdronk Bavo, de 21-jarige zoon van Caroline Danneels. Onderweg naar Kaapstad, op roadtrip langs de Oostkust, maakten Bavo en zijn broer een ongeplande tussenstop aan de kust van Port St.-Johns. "De ongerepte natuur, het paradijs, beloofde het resort waar ze geboekt hadden op hun website." Er waren geen redders toen ze gingen zwemmen. Ze kwamen allebei in de problemen en Bavo overleefde het niet.

Caroline geloofde eerst niet dat het was gebeurd. "Ik begon te onderzoeken hoe hij kon verdrinken. Hij kon toch zwemmen?" Ze kwam in contact met de secretaris-generaal van de International Life Saving Federation (ILSF) en ging er te rade. "Zo kwam ik op het idee om een vzw op te richten om zo meer mensen te bereiken met mijn boodschap over de gevaren van de zee."

Een jaar later richtte ze de vzw Safe Coastal Tourism op, samen met vrienden en familie van Bavo. Hun missie is om zoveel mogelijk kennis op te doen over verdrinking en die kennis bij zoveel mogelijk mensen te verspreiden. 

Danneels en haar vzw doen dat door bijvoorbeeld informatie en advies te verzamelen op hun website . Samen met ILSF hebben ze er ook voor gezorgd dat de gevaren van de zee vermeld staan in het reisadvies van Buitenlandse Zaken voor Zuid-Afrika. En begin deze zomer schreef Danneels een folder met de "dertien gevaren van de zee".

De sensibilisering is nodig, vindt Danneels. Volgens cijfers van het ILSF verdrinken naar schatting 400.000 mensen per jaar wereldwijd in de zee. "Zwemmen in de zee is niet hetzelfde als zwemmen in het zwembad", schrijft ze op de website.

Zwemmen in onze zee is ook niet hetzelfde als een zee in het buitenland, zegt Danneels. "Mensen van bij ons die op vakantie gaan, baseren hun gedrag op zwemmen aan onze kust, maar de omstandigheden zijn zo verschillend. Mensen staan daar niet bij stil. Dat was ook de idee die bij mijn kinderen leefde." 

Om haar boodschap te verspreiden, dacht ze eerst aan de toeristische sector. Die moet volgens haar meer doen, en niet alleen na een incident. Ook het onderwijs speelt een belangrijke rol, zegt Danneels. Ze gaat zelf langs bij scholen, maar vindt dat informatie over de gevaren van de zee verplicht moet zijn in het onderwijs. "Je kan het bij heel wat vakken betrekken."

Daarbij roept ze vooral het belang op van de bewaakte zones. De 16-jarige jongen die gisteren in Bredene overleed, net als een jongen van 20 jaar die bij een eerder incident in Oostende verdronk, zwom na de bewaakte uren.

Ook zwemmen in een bewaakte zone is niet zonder risico's, zegt Danneels. "Het mag geen vals gevoel van veiligheid geven. Daarom gelden dezelfde regels: ga nooit alleen zwemmen, blijf ver van de strandhoofden en ga niet verder dan heuphoog in zee. Kom je in een stroming terecht waarin je niet kan zwemmen? Panikeer niet, laat je meedrijven en roep om hulp. "