Autobouwer Fiat stopt productie van grijze auto's: krijgen we een revival van de kleurrijke auto's van de jaren 70?

"Vanaf vandaag, bij Fiat, no more grey." Olivier François, de CEO van de Italiaanse autofabrikant, zegt het in een reclamespotje terwijl hij in een elektrische Fiat 600 boven een gigantisch vat vol verf hangt. Zijn raampje gaat dicht, de wagen zakt weg en een paar seconden later komt hij knaloranje  weer boven.

"Grijs lijkt wel de favoriete kleur van autobouwers", vertelt de topman van Fiat een paar seconden eerder in de video. "Duits grijs, Japans grijs, Frans grijs: het verkoopt gemakkelijk", zegt hij. "Maar wij zijn niet van Duitsland, Japan of Frankrijk. We komen uit Italië. Italië staat voor plezier, optimisme, liefde, passie en leven."

En dus is de boodschap van de (in Parijs geboren en getogen) autobaas duidelijk: Fiat kiest volop voor kleur. Dat het filmpje tegelijkertijd het nieuwe model van de Italiaanse producent in de markt zet, is daarbij mooi meegenomen.

Klinkt leuk, maar is de campagne ook meer dan een opvallende marketingstunt? "Echt groot nieuws zou ik dit niet noemen", vertelt Gert Verhoeven, autojournalist bij VAB in "De wereld vandaag" op Radio 1. "Fiat heeft op dit moment vooral de kleine Fiat 500 in het gamma. Dat autootje wordt al jaren verkocht in de meest frivole pasteltintjes."

Toch lijkt er meer aan de hand. Met de doorverkoop na een leasecontract in het achterhoofd zijn wit, zwart en grijs al jarenlang de populairste kleuren. Uit cijfers die chemieconcern BASF vorig jaar verzamelde, blijkt dat consumenten steeds vaker voor geel, groen en oranje kiezen.

Al is "steeds vaker" relatief. Het blijft telkens bij slechts één procent van de auto's. In vergelijking: wit, zwart, grijs en zilver samen behalen 81 procent van alle wagens. En die cijfers gaan alleen over personenvervoer. De klassieke witte bestelwagens en vrachtwagens zijn daarin dus niet meegeteld.

Het is niet alleen Fiat dat met meer kleuren speelt, bevestigt Verhoeven, die daarvoor wijst op de opkomst van elektrische auto’s. "Die zijn een stuk duurder dan soortgenoten op benzine of diesel", legt hij uit.

"Om dat prijsverschil te motiveren, proberen autobouwers eruit te springen. Kleur is op dat vlak een marketinginstrument: mijn wagen oogt anders dan die van de buren, dus dat maakt hem unieker."

De kleurrijke auto is an sich niet nieuw. Ze maakten voor het eerst furore in de kleurrijke jaren 70. "Toen speelde het zogenoemde "veiligheidsargument" ook een rol: opeens zag je serieuze auto's die in gifgroen, geel of rood werden verkocht", weet de autojournalist.

"Het idee daarachter was om extra op te vallen en daardoor veiliger te zijn." Een logica waar overigens niks van bleek te kloppen, zegt Verhoeven. "Rode auto's bleken rond die periode zelfs vaker betrokken te zijn bij verkeersongevallen. Dit zal in ieder geval het straatbeeld wel verfraaien. Of het werkt, zullen we nog moeten afwachten, maar ik geloof er wel in."