In Brugge is dichteres Patricia Lasoen gestorven. Ze was een van de bekendste vrouwelijke auteurs in Vlaanderen in de jaren 70 en 80.
Dichteres Patricia Lasoen (74) overleden: "Ik heb altijd toegankelijk geschreven"
Patricia Lasoen is niet meer. Ze was een van de bekendste vrouwelijke Vlaamse dichters uit de tweede helft van vorige eeuw. Lasoen schreef toegankelijke, onverbloemde poëzie, vaak over vrouwelijke thema's. Nieuw-realistisch maar ook romantisch en sociaal geëngageerd. Haar gedichten kwamen vooral tot leven als ze voorlas, wat Lasoen naar eigen zeggen het liefste deed. Ze was een opvallende performer op het podium.
"Het ligt wellicht in mijn aard, die toegankelijkheid. Ik heb altijd zo geschreven en ik hou nogal van soberheid. Wellicht hebben andere schrijvers zich meer verplicht gevoeld om het allemaal veel ingewikkelder en moeilijker te maken. Want er was een tijd dat men vond dat kunst, literatuur of poëzie niet gemakkelijk mocht zijn en pas goed was als je die niet kon begrijpen," zei Patricia Lasoen in een VRT-interview.
Patricia Lasoen was lerares Nederlands en Engels en debuteerde in 1968 met de bundel “Ontwerp voor een Japanse houtgravure”. Andere bekende titels: “Recepten en verhalen”, “Veel ach en een beetje o” en haar laatste bundel "De kaakslag van de tijd" uit 2011. Haar gedichten werden verzameld in bloemlezingen, zoals “Landschap met roze hoed”. In 2007 verscheen een omvangrijke keuze uit haar werk bij Uitgeverij P, “Trouw, rouw en andere feestelijkheden”.
Lasoen schreef ook essays en proza; ze publiceerde in verscheidene literaire tijdschriften. Haar gedichten zijn vertaald in verschillende talen, waaronder Engels, Frans, Duits, Spaans, Italiaans en Russisch. In haar thuisstad Brugge wordt ze binnenkort geëerd met een plein , dat tijdelijk haar naam zal dragen.
Patricia Lasoen leed al enkele jaren aan dementie. Ze laat vier kinderen na, onder wie historicus Jan Dumolyn, bekend van de Canon van Vlaanderen.
Allegro ma non troppo
De baby slaapt en zijn vader slaapt, de witte kater wulps tegen hem aangevleid op de divan. Het huis is vol suizend geluid het licht komt gesluierd de kamer binnen en in de keuken komt de waterketel ruisend klaar op de gloeiende plaat. Voorzichtig schenk ik koffie op niet overhaast en niet te traag maar in het juiste tempo. Patricia Lasoen, uit "Een zachte, wrede, okerbruine dood" (Manteau, 1975)
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen


