Mysteries van Vlaanderen: was de dood van cafébaas Kamiel in Mechelen echt een ongeluk? (deel 1)

Kamiel De Nef baatte zijn café Don Camillo uit in Mechelen. Op een dag in 1974 trof men hem volledig bebloed aan op straat. Hij belandde in het ziekenhuis en overleed kort daarna aan zijn verwondingen. Een studente journalistiek tipte dit verhaal aan Radio2. Ze is zelf verwant aan Kamiel De Nef en hoort het mysterieuze verhaal al haar hele leven in familiekringen. Ze vertelt wat ze weet op de radio. 

Mysteriejager Sam start zijn zoektocht bij de zoon van Kamiel, Wouter. Wouter was pas 8 jaar toen zijn vader stierf.

Wouter vertelt dat zijn vader, Kamiel De Nef, werd geboren op 25 december 1940 in Tielt, Vlaams-Brabant. Hij groeide op in een zeer katholiek gezin als jongste van 15 kinderen. “Zijn vader had zelfs op de zolderkamer een kapel ingericht. En daar werd ook elke dag de mis opgevoerd”, vertelt Wouter. Zo zijn later ook heel veel broers en zussen in het klooster getreden. “De kinderen werden echt gestimuleerd om godvruchtig te zijn. Maar Kamiel was niet zo godvruchtig.” Hij was een beetje het buitenbeentje van de familie en zijn zus probeerde hem meermaals aan te sporen om zoals de anderen te zijn. “Hij was de jongste en ook de rebelste van allemaal. Later ging hij in het leger om van thuis weg te zijn." 

“Het was een heel brave man die geen vlieg kwaad zou doen, maar hij had één groot probleem: hij was verschrikkelijk gokverslaafd”, weet Wouter. Kamiel verspeelde zijn volledige loon op de eenarmige bandiet op café. Het was zo erg dat Gaby, zijn vrouw en de moeder van zijn kinderen, hem daarom verliet. 

Enkele maanden voor zijn dood nam Kamiel het café Pennepoelhof in Mechelen over en doopte hij het pand om tot de Don Camillo. “Het was een gewoon volkscafé waar de mensen na hun werk een pintje kwamen drinken. Er heerste een gemoedelijke sfeer en Kamiel draaide vooral pop- en Nederlandstalige muziek".

Kamiel schreef ook zelf liedjes en gedichtjes. “Zijn grote droom was om ooit een liedje voor Corry en de Rekels, Vader Abraham of Will Tura te schrijven.”

Tussen de stapel gedichtjes en brieven deden Wouter en Sam een opvallende vondst. Ze vonden een kribbel op een kladblok uit zijn café met deze woorden: "Morgen is alles voorbij - mijn leven - alles - geen geluk meer - geen vreugde - geen liefde.” Voelde Kamiel misschien dat er onheil naderde? Of was het doodgewoon een begin van een songtekst?

Om te weten te komen wat er nu precies met Kamiel gebeurde contacteerde mysteriejager Sam de neef van Kamiel, Gunter, die zelf al heel wat onderzoek deed. Ze spraken af aan het café Don Camillo. 

Hier in dit café viel Kamiel van de trap. "Mijn tante, de vrouw met wie hij toen getrouwd was, heeft me altijd verteld dat hij schoppen in zijn nieren had gekregen en viermaal met een schroevendraaier werd gestoken", vertelt Gunter. Aan het einde van de trap zou een grote plas bloed gelegen hebben. Volgens Gunter liep Kamiel het café uit en ging hij te voet in de richting van het huis van zijn schoonzus. Daar zou hij geprobeerd hebben haar te alarmeren.

Hij liet een bloedspoor achter in de Schijfstraat. Op de hoek van de straat hield het opeens op. Daar zou hij opgepikt moeten zijn… Want hij werd meer dan een kilometer verder teruggevonden op de Oude Antwerpsebaan.