Broer van vermoorde Gert Van Roy dient klacht in tegen strafuitvoeringsrechter: "Degoutant hoe wij zijn aangepakt"

Haast dag op dag 22 jaar geleden is het, de moord op Gert Van Roy (30) uit Hemiksem. Van Roy, een barman bij een golfclub in Lille, niet ver van Turnhout, wordt op 18 juli 2001 's nachts op de parking van zijn werkgever overvallen en overmeesterd door twee twintigers. Ze slaan en schoppen hem en gooien hem in de auto. De overvallers pikken nog een derde kompaan op en ze rijden met hun slachtoffer Van Roy naar de Antitankgracht in Brasschaat. 

Daar wordt Van Roy verder mishandeld, afgedreigd en vervolgens doodgeschoten. Met zijn bankkaart zullen de drie daders nadien duizenden euro's spenderen aan hotelovernachtingen, drank en dure spullen. Maar lang blijven ze niet onder de radar: ze worden al snel opgepakt en in oktober 2003 veroordeeld tot levenslang.

Een van hen is intussen weer op vrije voeten, na 11 jaar in de cel te hebben gezeten. Een tweede maakt momenteel gebruik van het systeem van "beperkte detentie", waardoor hij overdag de gevangenis mag verlaten. De derde dader diende onlangs een verzoek in om vrij te komen met een elektronische enkelband. De zitting van de strafuitvoeringsrechtbank daarover vond vorige week donderdag plaats in de gevangenis van Beveren.

"Ik ga al heel wat jaren naar zittingen van de strafuitvoeringsrechtbank", zegt Gerts broer, Leo Van Roy. "Daar mogen wij, de nabestaanden, ons uitspreken over de voorwaarden die eventueel moeten worden opgelegd bij beslissing over elektronisch toezicht. Dat verloopt over het algemeen heel correct."

Maar vorige week donderdag dus niet. "Ik was er uitgenodigd voor de zitting van de strafuitvoeringsrechtbank in de gevangenis van Beveren, samen met mijn nichtje Lies, de dochter van Gert (die amper 7 maanden was toen haar vader werd vermoord, red.). Lies, die heel zenuwachtig was omdat ze in dezelfde ruimte moest staan als de moordenaar van haar papa, had een korte tekst voorbereid, die ze wilde voorlezen. Maar na twee zinnen werd ze al heel bot onderbroken door de rechter."

De voorzitter snauwde volgens Leo Van Roy dat zij daar helemaal niet hoorde te zijn. En dat zij, omdat zij ten tijde van de moord nog een baby was, geen burgerlijke partij of slachtoffer kan zijn. "Lies blokkeerde helemaal, de tranen liepen over haar wangen. Ik heb toen uitgelegd dat Lies wel degelijk was uitgenodigd (in de bewuste brief van de griffie staat haar naam inderdaad vermeld, red.), maar de rechter bleef herhalen dat dat niet kon en dat zij daar zelf haar akkoord voor had moeten geven."

"Het is degoutant hoe wij daar zijn aangepakt", vindt Van Roy. En niet voor het eerst, zo blijkt: Van Roy diende al eerder een klacht in tegen dezelfde rechter bij een vergelijkbaar voorval. "Maar daar is toen niet veel gevolg aan gegeven." In zijn ogen is de bewuste rechter duidelijk ongeschikt om in contact te komen met slachtoffers. "Het kan niet dat een rechter nabestaanden kleineert, laat staan in het bijzijn van de dader", vindt hij. "Welk signaal geef je dan?" 

Leo Van Roy dient daarom nu opnieuw een klacht in bij de Hoge Raad voor Justitie. Ook naar federaal minister van Justitie Van Quickenborne en Vlaams minister van Justitie Demir heeft hij een brief gestuurd. "Dit kan ik niet laten passeren, zeker niet na wat ze met mijn nichtje gedaan heeft." Hij vraagt aan de Hoge Raad voor Justitie ook om de andere aanwezigen op de zitting te horen als getuige. "Ik merkte aan hun reacties dat zij dit zelf echt niet oké vonden."

Bij de rechtbank van eerste aanleg van Oost-Vlaanderen, waar de bewuste strafuitvoeringsrechtbank onder valt, kunnen ze weinig zeggen over het voorval. Wel bevestigt persrechter Jan Van Den Berghe dat er tijdens de zitting een discussie is geweest tussen de rechter en Leo Van Roy. "Maar van zijn verklaring is volledig akte genomen op het zittingsblad. En als er een klacht wordt ingediend bij de Hoge Raad voor Justitie, zal die de zaak onderzoeken."