Mysteries van Vlaanderen: heeft de ‘bloedende hostie’ van een abdij in Hasselt ook echt gebloed? (deel 2)

Een bloedende hostie klinkt nu spectaculair en dat was 7 eeuwen geleden nog meer het geval. In deel 1 van dit mysterie kon je al lezen dat de Abdij van Herkenrode goed verdiende aan pelgrims die de hostie in de abdijkerk wilden zien. Ondertussen staat de 700 jaar oude bloedende hostie achter slot en grendel in de Hasseltse kathedraal. Sam heeft de hostie gezien, maar kan en mag haar niet onderzoeken. Maar kan hij een andere hostie ook laten bloeden?

Daarvoor heeft Sam eerst een hostie nodig. Priester Wim Simons van Zonhoven, ook wel de zingende priester genoemd, wil hem daar graag bij helpen. "Je moet wel goed weten dat ik je geen gewijde hosties meegeef. Het is dus gewoon een combinatie van bloem en water. Dan gebakken en in schijfjes gesneden." Volgens Simons is er een groot verschil tussen een gewijde en een ongewijde hostie. "De hostie wordt heilig wanneer we hem tijdens de misviering wijden. We geloven dan echt dat die het lichaam van Christus wordt. Zonder die wijding is een hostie enkele centen waard, eens gewijd is ze onbetaalbaar. En iets onbetaalbaar ga ik niet meegeven."

Sam staat eigenlijk dus terug met lege handen. Voor gelovigen dan toch. Maar wat denkt Wim Simons nu zelf? Heeft de hostie echt gebloed? "Ik was er niet bij. Maar eigenlijk maakt het niet uit of het bloed is of iets anders. Het was hoedanook een teken van God. Hosties hebben wereldwijd al honderden mirakels verricht." Het komt dus neer op geloven. Wat de wetenschap ook zegt. Deken Ali Cornelissis van de kathedraal van Hasselt treedt Simons bij. "Als God of Jezus ons iets duidelijk wil maken dan doen ze dat op een manier die wij begrijpen. Of dat nu met écht bloed is of een andere vloeistof of biologisch organisme, dat maakt niet uit. Het gaat om de gelovige visie die erachter zit."

Mysteriejager Sam stoot dus op katholieke muren. Maar wetenschap is wetenschap. En feiten zijn feiten. Hij contacteert Daniël Jamaers. Hij is arts en klinisch bioloog. Kan hij een verklaring geven voor de rode verkleuring op de hostie? "Als ik het verhaal hoor, dan denk ik in de eerste plaats aan een bacterie, de serratia marcescens. Dat is een bacterie die overal om ons heen te vinden is en die goed groeit op kamertemperatuur. En belangrijker: de bacterie kan bloedrood kleuren."

Sam overhandigt de ongewijde hosties aan dr. Jamaer. "We leggen de hosties in een petrischaaltje en voegen de opgekweekte bacteriën toe aan de hostie. We hebben die trouwens opgekweekt uit urine," lacht Jamaer. "We voegen er nog vloeibare voedingsbodem aan toe, wij noemen dat een bouillon, zodat de bacteriën kunnen groeien. Dan is het twee dagen wachten en is het mogelijk dat er op de witte hostie een rode vlek te zien is."

Maar echt bloed op een hostie, hoe ziet dat er eigenlijk uit? Mysteriejager Sam nam de proef op de som en offerde niet alleen zijn zweet en tranen op voor het mysterie, maar ook zijn eigen bloed.