De Amerikaanse jazzmuzikant en dichter Gregory Porter (51) was één van de publiekstrekkers op de openingsavond van Gent Jazz. VRT NWS kon hem spreken over zijn liefde voor muziek en de magie van jazz en improvisatie.
Amerikaan Gregory Porter opnieuw publiekstrekker op Gent Jazz: "Door de improvisatie is jazz een magisch genre"
Hij is een graag geziene gast op Gent Jazz: de Amerikaanse jazz-zanger Gregory Porter met zijn warme en soulvolle stem. Vier jaar na zijn vorige show op het festival keert hij met plezier terug. "Gent is een prachtige stad. Elke keer als ik hier verblijf, maak ik plannen om terug te keren om hier wat langer te kunnen vertoeven", vertelt hij.
Porter is een mysterieuze man. Zo draagt hij sinds een operatie altijd een hoofddeksel, dat ook zijn nek en kin grotendeels bedekt. Tegelijk heeft hij een bijzonder vrolijke uitstraling. In de hedendaagse jazzwereld is hij een grote naam: voor zijn albums "Liquid spirit" en "Take me to the alley" won Porter telkens de Grammy Award voor "best jazz vocal album". Via een remix van "Liquid spirit" door de Duitse dj en producer Claptone raakte Porter bij een breder publiek bekend.
Ik voel me als artiest een soort van dj
"Ik voel me als artiest een soort dj. Als je ziet wat er gaande is in de wereld, dan wil ik mijn muziek gebruiken als een manier om het over bepaalde zaken te hebben. De algemene boodschap die ik graag meegeef, is die van optimisme over de liefde, met een groove bij."
Porter vindt het als jazzartiest belangrijk om een stevige snuif soul en gospel te leggen in zijn muziek. "Daarin liggen de roots van het jazzgenre. Ik ben zelf opgegroeid binnen een kerkgemeenschap (zijn moeder was dominee, red.). Als ik in mijn handen klap om een ritme aan te geven, dan word ik terug gekatapulteerd naar mijn kindertijd. Muziek is de manier om mezelf te zijn en mij te uiten. Als mensen mij op een bepaald moment niet meer lusten, dan word ik straatmuzikant."
Eigen aan de jazz is de ruimte voor improvisatie: iets waar Porter zelf als kind al onbewust fan van was. "Ik besefte in mijn kinderjaren niet dat ik naar jazz luisterde, wel dat ik enorm geraakt werd door de emoties in de muziek van Nina Simone, Louis Armstrong, Nat King Cole en Ella Fitzgerald. Ik wilde weten wie ze waren, die artiesten met hun engelenstemmen."
Jazz is door de improvisatie een flexibel genre, dat je meeneemt op een reis en je emotioneel opent
Muziek heeft altijd veel betekend voor Porter. "Jazz kan je emotioneel openen, op een manier die je zelf niet beseft. Jazz neemt je mee op een reis, dat doet het voor mij ook nog steeds. Als ik op een podium sta, dan probeer ik dat zelf te ervaren en op die manier een publiek daarin mee te nemen."
"Improvisatie draagt bij tot de magie van een liveshow. Ik werk al zo lang samen met mijn band dat mensen denken dat we alles wat we spelen vooraf hebben afgesproken, maar dat is zeker niet het geval. We spelen vaak vanuit het moment dat ontstaat op het podium. Ik verander graag mijn eigen teksten als ik word aangegrepen door een gevoel. Die flexibiliteit maakt jazz zo magisch."
