"Ik voel mij misbruikt": obligatiehouders zorggroep Triamant boos na boodschap dat het geld op is

Tientallen obligatiehouders waren vandaag afgezakt naar de spoedvergadering die werd bijeengeroepen door de Triamantgroep. Triamant organiseert woongemeenschappen met de mogelijkheid om bij te betalen voor zorg of revalidatie. Maar de groep zit in financieel zwaar weer. Vorige week werd de zorgafdeling van de groep, Curamant, failliet verklaard. Voor het moederbedrijf "Blue Zones" is een gerechtsmandataris aangesteld.

De obligatiehouders kregen te horen dat door de coronacrisis de Triamantgroep in een "liquiditeitscrisis" is terecht gekomen. Dat betekent dat er problemen zijn om schulden en facturen te betalen. Ook op de obligatie wordt er voorlopig geen rente meer uitbetaald.

Slecht nieuws dus voor de mensen die hadden ingetekend op een obligatie van de Triamantgroep. Minimuminleg: 100.000 euro. Maar op de vergadering waren ook verschillende mensen die voor nog meer hadden ingetekend. Er werden inschrijvingen aanvaard tot zelfs 500.000 euro. In totaal zou er 17 miljoen euro zijn opgehaald bij een honderdtal obligatiehouders.

Een vrouw die samen met haar man 300.000 euro investeerde en anoniem wenst te  blijven is ten einde raad: "Dit gaat mijn dood worden, ik ga dit niet meer te boven komen. Al dat geld is gewoon weg nu."

Hoe hoger de inleg, hoe meer korting de obligatiehouders kregen op de huur en de diensten van de Triamant groep. Het zijn juist die kortingen die heel wat mensen over de streep trokken. Dat geeft sommigen vandaag een wrang gevoel. Een andere anonieme obligatiehouder zegt: "Ik heb een rotgevoel nu. Ik voel mij misbruikt. Hij komt hier toch aan met een dikke Porsche. Hoeveel betalen zij zichzelf dan uit?"

"Triamant zit in een precaire situatie" kregen de obligatiehouders te horen, omdat "de reserves zijn opgebruikt". Er wordt gehoopt op een minnelijke schikking met de schuldeisers, maar als dat niet lukt, dringt een gerechtelijke reorganisatie zich op. Dat is een procedure waarin een onderneming tijdelijk bescherming krijgt tegen zijn schuldeisers, terwijl geprobeerd wordt om de onderneming te redden.

Het is niet uitgesloten dat bij het herstructureren van de schulden ook obligatiehouders minstens een deel van hun tegoeden zullen moeten laten vallen. Bij een reorganisatie is het de bedoeling om een faillissement te vermijden, maar er is uiteraard geen garantie dat dat lukt. 

Jo Robrechts stelde op de vergadering ook voor dat obligatiehouders hun tegoeden zouden omzetten in aandelen van de groep. Gezien de wankele financiële situatie van de groep blijft het afwachten of dat een goeie investering is. 

Eén obligatiehouder vindt dat Robrechts gewoon te veel risico's heeft genomen: "Het is gewoon ongebreidelde expansie geweest. Hoogheidswaanzin. Altijd maar meer en meer willen, zonder dat het mogelijk was.”

De obligaties van Triamant zijn een niet-gereglementeerd beleggingsproduct dat alleen gegarandeerd wordt door de Triamantgroep zelf. De controle-instantie FSMA is niet bevoegd, precies omdat er een minimuminleg is van 100.000 euro. Het systeem lijkt ervan uit te gaan dat wie zo een groot bedrag kan investeren, zelf in staat is om de risico's goed in te schatten.

Maar op de spoedvergadering van obligatiehouders in Oud-Turnhout, bleken toch mensen aanwezig voor wie de obligatie een groot deel uitmaakt van hun spaarkapitaal. Sommige aanwezigen in de zaal bleken niet goed te weten wat een obligatie is. (Wezenlijk een lening aan één van de vennootschappen van Triamant.)  Een andere obligatiehouder zei daarover: "We wisten wel dat het een obligatie was. Dat er geen garanties waren. Maar het leek zo'n goed idee: weten waar je op je oude dag naartoe kan. Onze notaris raadde dat ook aan."

Jo Robrechts sprak op de vergadering ook over een buitenlandse overnemer die mogelijk interesse zou hebben. De mogelijke overname zou zowel over het vastgoed, als over de uitbating van de woongemeenschappen gaan. Maar er zijn verder geen details bekend.

De obligatiehouders zijn er alleszins niet gerust in: “Ik denk niet dat we ons geld ooit gaan terugzien. Het is een lege doos die overblijft.” zegt één van hen."

De Triamant-groep bestaat uit een 15-tal vennootschappen. De meesten ervan draaien verliezen.  En vrijwel alle vennootschappen hebben ondernemer Jo Robrechts als bestuurder. 

Na een gevarieerde carrière in onder andere de farmaceutische en telecomsector startte ondernemer Robrechts in 2010 samen met vennoot Dirk De Baets een vernieuwend woonconcept met verschillende woon- en leefbuurten in heel Vlaanderen waar jong en oud konden samenwonen. De eerste campus ging in 2010 in Sint-Truiden van start. Doorheen de jaren kwamen er in heel Vlaanderen nog zes andere buurten bij.

Vorige week werd duidelijk dat er wantoestanden waren in sommige centra waar de failliet verklaarde Curamant groep zorg moest verlenen. 

Vakbond ACV Puls zegt vandaag in een persmededeling: "We krijgen van overal signalen dat er niet meer in basiszorg voorzien wordt, er vaak te weinig volk op de vloer is én er geknoeid wordt met contracten van het personeel."

Triamant-topman Jo Robrechts laat in een reactie weten: “Ik vind het heel erg dat mensen zo bezorgd zijn over hun obligaties en dat ze schrik hebben dat ze hun geld niet gaan terugzien. Ik kan enkel zeggen dat we er alles aan gaan doen om het schip nog te keren zodat mensen hun geld zeker niet kwijt zijn.”