BEKIJK - "Die shit is mijn therapie": emotionele Zwangere Guy doet Rock Werchter daveren

Enfant terrible Zwangere Guy heeft van zijn optreden op de Main Stage van Rock Werchter een emotioneel gebeuren gemaakt. Tussen de nummers door maakte hij veel tijd en ruimte om het over zijn getroebleerde relatie met zijn ouders te hebben en de mensen te bedanken die belangrijk voor hem zijn. Concert meets spoken word meets kippenvel. Zwangere Guy kon nauwelijks geloven dat hij amper vijf jaar geleden nog op een bouwwerf stond en nu op het grootste podium van België.

Gorik van Oudheusden, zoals hij voluit heet, combineerde zijn krullenkapsel met her en der een blonde lok, met een vrolijk hemd en marcel, die snel plaatsmaakten voor zijn blote, getatoeëerde bast. “Dit is een heel mooi moment in mijn leven, ik ga hier niet te veel zeveren en bullshit verkopen”. De beats van zijn vaste compagnons Umi en PJ klinken hard en stevig, de raps van Guy zijn strak en doelgericht. 

Na een drietal nummers werd “Gorik pt. 1”, al gelost, het nummer over Guy’s thuissituatie. (lees: opgroeien in een context van huiselijk geweld). Het werd een ijzersterke liveversie, ondersteund door een graffiti-effect op de schermen, waardoor Gorik als levende streetart te zien is. Het nummer werd een opstapje naar een emotioneel betoog over verdriet en een goede entourage.

“We dragen allemaal ons verdriet mee. Ik probeer verder te gaan met mijn leven. Mijn mama staat nog altijd niet recht in haar schoenen. Ik beloof altijd dat ik na concerten een bericht stuur, want ze is er niet bij. Dit is voor alle mensen die goed omringd zijn, door hun ouders, vrienden of zelf gekozen familie. Die shit is mijn therapie, besef dat goed mensen”, alwaar Guy een uitgebreid dankwoord richtte tot zijn entourage van rapcollectief STIKSTOF.

Het ene statement werd snel gevolgd door het volgende: Zwangere Guy drinkt intussen bijna 17 maanden geen alcohol meer en is daardoor 22 kg afgevallen. “Iedereen die vecht met demonen: probeer naar binnen te gaan bij jezelf, te luisteren en je vooral goed te omringen. Ga naar een psycholoog. Ik heb niks tegen dikzakken, maar ik ben op een gezonde weg nu. Ik moest dringend aan mezelf werken en ik ben enorm dankbaar om hier te staan.”

Na een grapje over zes jonge meisjes die in sneltempo naar de EHBO-post zijn afgevoerd (“jullie zijn nog niet ready voor mij”), speelde Zwangere Guy een snoeihard “Wie is Guy?”, gevolgd door een vleugje “Putain putain” als eerbetoon aan wijlen Arno, die hij liefkozend “tonton” (nonkel, red.) noemde.

Na enkele wilde heupbewegingen en “lawaai voor mijn dame, want dat had ik deze ochtend beloofd” eindigde het optreden met een sample van “Alane” . Het laten daveren tot in Brussel: missie geslaagd voor Zwangere Guy 2.0. “Merci om te geloven in dit krapuul uit Brussel”, besloot hij dolgelukkig.