Jonge vrouw (26) uit Kieldrecht komt om bij ongeval met scooter tijdens rondreis in Australië

"Onze dochter is in oktober vorig jaar vertrokken. Ze wou een jaartje op haar eentje rondtrekken aan de andere kant van de wereld. Voor haar was dat het paradijs. We troosten ons dat ze daar tot de laatste minuten van haar leven heeft kunnen genieten van al dat moois", vertelt haar papa Mario, die vrijdagnacht van de Beverse politie de informatie over het ongeval kreeg.

"Blijkbaar was ze er met een scooter op uit getrokken om Magnetic Island, een klein eilandje voor de kust van Townsville, te gaan ontdekken", weet haar papa. "Meer dan de helft van dat eiland is erkend als nationaal park. Ze was er met de ferry naartoe getrokken om er te genieten van de natuur. Maar blijkbaar moet ze met haar scooter een bocht verkeerd hebben ingeschat en is ze zwaar ten val gekomen. Ze werd nog met de helikopter overgebracht naar het ziekenhuis, maar is daar overleden."

De jonge vrouw had twee jongere zussen, een jongere broer en twee plus-zussen. Zelf was ze sinds haar kleuterjaren actief bij turnkring Gymno Kieldrecht. "Als elke druppel kon zeggen hoezeer wij haar missen, dan regende het elke dag. Ze blijft voor altijd in onze herinnering als een fanatieke gymnaste en een zeer geliefde trainster. Haar inzet voor onze club was groot", laat de club weten.  

"We zijn allemaal bijzonder aangeslagen. Zij en haar familie waren trouwe steunpilaren in onze club. Zelfs tijdens haar studies bleef ze op al onze activiteiten aanwezig. Toen ze vorig jaar in oktober vertrok om haar droomreis waar te maken, beloofde ze ons dat ze bij haar terugkeer zeker opnieuw de kinderen zou komen trainen. Het heeft niet mogen zijn. Vrijdagavond hoorden we het vreselijke nieuws. In een dorp als het onze, waar iedereen iedereen kent, ging dit natuurlijk als een lopend vuurtje. Heel het dorp is aangeslagen. Dit is echt onwezenlijk”, zegt clubvoorzitster Nicole de Bock, met tranen in de ogen. 

De familie kreeg de afgelopen uren honderden steunbetuigingen. "Die doen ons echt wel deugd. We zijn al die mensen erkentelijk. Er wacht ons nog een heel moeilijke periode. Want tussen het verdriet door moeten we onze dochter nog kunnen repatriëren. We willen haar uiteraard zo snel mogelijk hier bij ons om dan samen afscheid te kunnen nemen. Afscheid van een dochter waarvan er geen enkele foto bestaat waarop ze niet lacht. Vorige week vierden we, weliswaar virtueel, haar 26ste verjaardag. Nu moeten we haar begrafenis regelen. Het grijpt je altijd aan zulke dingen in de krant te moeten lezen. Nu staan we er zelf middenin. Liefste avonturier, deze reis hadden wij niet gepland..."