Waarom maak je de gevaarlijke oversteek over de Middellandse Zee? Hisham deed het in 2014: "Geen andere optie"

Op de rubberboot voor de kust van Gran Canaria zouden zeker 59 mensen hebben gezeten. 35 van hen zijn nog vermist. Van de ongeveer 700 mensen op de boot die vorige week voor Griekenland schipbreuk leed, konden er 104 gered worden. 84 lichamen worden geborgen. De zoektocht naar de andere lichamen is gestopt. En dat is pijnlijk, vertelt Hisham Masalmeh in Laat.  

Hisham komt uit Daraa, in het zuiden van Syrië. Dezelfde plek als familie van sommige van de slachtoffers in Griekenland. "Die families zoeken hun kinderen. Hun jongeren zochten een veilige plaats en uiteindelijk zijn ze in de zee verdronken". Hisham vluchtte in 2014 zelf weg uit Syrië en kwam naar België.  

Hisham besloot om te vluchten toen hij zag dat onschuldige mensen slachtoffer werden van het conflict in Syrië. "Ik was mensenrechtenactivist. Het was een groot risico voor mijn leven indien ik daar zou blijven, want veel activisten zijn in de gevangenis van het Assad-regime gestorven". Hij zag geen andere uitweg dan vluchten voor zijn leven. "Als ik er achteraf op terug kijk… Ik zou het niet meer durven doen. Het was erg complex."

Hisham vlucht uit Syrië en wil naar België, waar hij familie heeft. Hij trekt eerst naar Turkije. Sinds 2016 is er de Turkije-deal, die stelt dat Turkije Syrische vluchtelingen opvangt om de instroom naar Europa te beperken. In 2014 was dat nog niet het geval, daarom reist Hisham verder. Hij komt in Turkije in contact met mensensmokkelaars die per boot mensen naar Europa brengen. "Ik ben als activist tegen smokkelen", legt hij uit. Maar de wil om te blijven leven is sterker dan dat principe. 

Hij gaat op zoek naar de meest veilige van alle onveilige boten. "Ik heb veel geld betaald aan de smokkelaars. 3.500 euro van Turkije naar het eiland Simi in Griekenland. Ik heb betaald om te blijven overleven voor mijn dochter, mijn vrouw, mijn familie. "

Zoals we bijna altijd lezen, proppen mensensmokkelaars hun boten overvol. Het was niet anders bij de rubberboot in Gran Canaria, de vissersboot in Griekenland of de houten boot waar Hisham een plekje voor kocht. "Het was een boot voor 15 personen, wij waren met 35 personen. De smokkelaars profiteren daarvan. Die mensen hebben jammer genoeg geen andere optie", vertelt hij. 

Hisham werkt sinds zijn aankomst in België, op dit moment als jobcoach voor jongeren in Antwerpen. "Ik ben samen met mijn zus gekomen. Ik besloot om hier te blijven. Wij hebben ons leven ook hier opgebouwd. Iedereen werkt al meer dan 6 jaar zodat we iets kunnen bijdragen".

Hisham voelt zich nog mensenrechtenactivist. Hij zou graag structurele veranderingen zien in zijn thuisland: "We kunnen misschien een andere oplossing dan opvang vinden voor de crisis. Stel dat Europa in ons land investeert in democratie. Misschien een politieke oplossing vinden om de oorlog stop te zetten, dan zou ik niet naar Europa vluchten. Ik was blij met mijn leven, ik was advocaat, ik had mijn eigen netwerk met onze staat… Er was geen andere optie."