3.000 jaar oud en het glanst nog: uitzonderlijk goed bewaard zwaard opgegraven in Duitsland

Even terug naar de prehistorie, naar de 14e eeuw voor Christus om precies te zijn. Toen werden mensen nog begraven in zogenaamde grafheuvels. De menselijke resten van een dode werden in een kuil, kist, urn of hunebed gestoken en daarover werd dan een heuvel gegooid.

Regelmatig kregen overleden personen een grafgift mee. Die voorwerpen, gaande van voedsel tot wapens en sieraden, moesten de doden in het hiernamaals helpen om te overleven of om comfortabel door te kunnen leven. Hoe meer aanzien iemand had, hoe meer giften die kreeg. Het graf van de farao Toetanchamon is een mooi voorbeeld van hoe vol een graf kon liggen met grafgiften.

Het is zo'n grafgift die archeologen nu denken te hebben gevonden op een begraafplaats in de Duitse gemeente Nördlingen, in de staat Beieren. In een grafheuvel uit de 14e eeuw voor Christus vonden ze overschotten van drie mensen: een man, een vrouw en een jongere. Hun graf was rijkelijk voorzien van bronzen grafgiften, waaronder ook een bronzen zwaard.

Een erg zeldzame vondst dus, want het wapen komt uit de Bronstijd, is dus meer dan 3.000 jaar oud, maar toch glanst het nog. "De staat van bewaring is uitzonderlijk", reageert conservator professor Mathias Pfeil, het hoofd van het Beierse Staatsbureau voor Monumentenzorg.

Het gaat om een bronzen zwaard met een achthoekige pommel, het uiteinde van het handvat dat dient als tegengewicht. Het handvat is over de kling, of het lemmet, gegoten, een ingewikkelde techniek blijkbaar. Het zwaard is versierd via stempels. Vooraan in de kling ligt een zwaartepunt, wat erop wijst dat het zwaard uitgebalanceerd was om mee te vechten.