Eigenaars stacaravans of chalets vaak machteloos tegenover campinguitbater: "Wie protesteert, vliegt van het terrein"

Marc Goovaert staat al vier jaar met zijn stacaravan van 20 jaar oud op een camping in Kasterlee. In september moet hij het terrein verlaten omdat zijn caravan te oud is. “Ik werk in het pretpark Bobbejaanland, vlak bij de camping. Als ik van de camping moet, moet ik ander werk zoeken. De uitbater verplicht mij bijna om mijn job op te zeggen. Ik heb geen andere keuze”, zegt Marc.

Onverwachte beslissingen van campinguitbaters, onaangekondigde wijzigingen van de huurvoorwaarden en verplichte aankoop van terrastegels, grasmatten of parasols bij de campingeigenaar. Het zijn maar enkele meldingen die TWERES vzw jaarlijks binnenkrijgt, een vereniging die de belangen verdedigt van eigenaars van een tweede verblijf, zoals een stacaravan of chalet.

“Wij worden elk jaar een vijftigtal keer gecontacteerd door eigenaars van stacaravans of chalets op Belgische campings. De meeste oproepen komen binnen rond de jaarwisseling”, zegt Jos Dumortier, een van de bestuurders van TWERES vzw. “Dan krijgen klanten te horen of hun contract al dan niet wordt verlengd voor het komende seizoen, maar ook of de huurprijs of huurvoorwaarden worden aangepast.”

Volgens Jos Dumortier, die zelf jaren een stacaravan heeft gehad, is het vaak moeilijk om in te gaan tegen de campinguitbater. “Uitbaters kunnen doen wat ze willen omdat ze de grond bezitten waarop de stacaravan of chalet staat”, zegt hij. 

“Er is ook een gebrek aan formele contracten. Daardoor is het lastig om bewijsstukken voor te leggen waarmee klanten zich kunnen verdedigen”, zegt Jos Dumortier van TWERES vzw.

Marc Goovaert herkent het probleem. “Ik sta al vier jaar op de camping en heb nog nooit een contract ondertekend. Afspraken gebeuren hier mondeling en betalingen in cash. Ik heb geen poot om op te staan."

Wie niet akkoord gaat met een nieuwe maatregel van de campinguitbater, heeft vaak als enige uitweg zijn stacaravan of chalet te verkopen of te verplaatsen naar een andere camping. Dat laatste is niet eenvoudig omdat stacaravans die ouder zijn dan vijftien jaar vaak niet meer welkom zijn op kampeerterreinen.

“We wilden onze 20 jaar oude stacaravan in Nieuwpoort verhuizen naar de Ardennen omdat we nu zelf aan de kust wonen. We hebben veel campings aangeschreven, maar we waren nergens welkom”, vertelt Ingrid Lorez die een stacaravan had in Nieuwpoort. “Eerst was het plan om onze caravan over te dragen aan onze dochter, maar dat mocht niet. Als we besloten om onze stacaravan te verkopen, moest die sowieso van de camping omdat hij te oud is."

Het is niet de eerste keer dat Ingrid Lorez problemen heeft met haar campinguitbater. Twee maanden eerder kreeg ze nog een sanctie opgelegd omdat ze haar stacaravan wou onderverhuren.

“We gingen geen huurprijs vragen, maar enkel een bijdrage voor gas en de elektriciteit. We hadden de naam van de vrouw die wou komen, doorgegeven aan de campinguitbater, maar toen vertelde hij dat dat niet kon”, legt ze uit. “De campinguitbater ging ervan uit dat we huur zouden vragen, dus kregen we een sanctie, ook al is de vrouw nooit geweest. We mochten voor de rest van het jaar niet meer met onze wagen op het terrein komen.”

Ingrid Lorez schrikt niet van die sanctie. “We moesten altijd mooi in de pas lopen. Anders werd er gedreigd om het contract niet meer te verlengen”, zegt ze.

“Het is geen huurovereenkomst die we afsluiten, maar een eenzijdig contract. De campinguitbater kan op elk moment het contract onderbreken met een aangetekende brief", vertelt een anonieme getuige die een stacaravan heeft op een camping in Oostende. “Hij geeft dan als reden dat het gras onvoldoende is gemaaid of we de rust verstoren. Dat is onzin.”

“De stacaravan wordt dan van het terrein gehaald met een tractor om die op de parking te plaatsen. Daarvoor betaal je 2.400 euro. In totaal ben je zo’n 5.000 euro kwijt als je vertrekt, want de uitbater moet de grond saneren, de nutsvoorzieningen afsluiten en het terras afbreken, ook al werd dat nog maar juist aangelegd. De volgende eigenaar moet helemaal van nul beginnen.”

De federatie van recreatieondernemers RECREAD is op de hoogte van problemen in de sector. “We stellen vast dat sommige zaken niet correct verlopen”, zegt Dirk Metsu van RECREAD. “Daarom hebben we modelcontracten opgesteld die onze leden kunnen gebruiken. Het is een advies dat we geven. De campinguitbaters kiezen zelf wat ze ermee doen.”

“Mensen met een stacaravan of chalet op een camping hebben wettelijke bescherming nodig die een evenwicht vindt tussen de rechten van uitbaters, die eigenaar zijn van de grond en de infrastructuur, en de eigenaars van de stacaravans of chalets op deze grond”, zegt Jos Dumortier van TWERES vzw, de vereniging die eigenaars van tweede verblijven verdedigt.

De federatie van recreatieondernemers RECREAD is geen voorstander van een wettelijk kader. "Het gevaar bestaat dat wetgeving geen rekening houdt met specifieke elementen in een conflict tussen klant en uitbater. Wij staan het dichtst bij de mensen in de sector, dus hebben een goed zicht op de problematiek", zegt Dirk Metsu. 

Daarom zou de federatie graag in samenspraak met TWERES vzw een charter opstellen om beide partijen te verzoenen. "Dat charter kan meer duiding geven bij ons modelcontract zodat klanten weten waarom sommige dingen op die manier geregeld worden, want klanten zijn vaak onvoldoende geïnformeerd als ze een contract ondertekenen”, zegt Dirk Metsu van RECREAD.

Eigenaars van stacaravans of chalets aarzelen dikwijls om tegen de uitbater van hun camping een klacht in te dienen omdat ze riskeren hun standplaats voor het volgende seizoen te verliezen. “Daarom leggen ze zich meestal neer bij elke maatregel van de campinguitbater, ook al zijn ze daarover ontevreden”, zegt Jos Dumortier van TWERES vzw. “Wie protesteert, vliegt van het terrein.”

Pieter-Jan De Koning van de Consumentenombudsdienst ziet amper meldingen binnenkomen van mensen met een stacaravan of chalet. “Een ombudsdienst krijgt sowieso slechts het topje van de ijsberg te zien, en dat zal hier wel niet anders zijn”, zegt De Koning.

Daarom raadt de Consumentenombudsdienst aan om een dossier in te dienen zodat ze mee kunnen zoeken naar een oplossing. “Wij zoeken geen schuldigen en schrijven geen boetes uit, maar gaan op zoek naar een minnelijke regeling tussen beide partijen en hopen zo de relatie tussen huurder en uitbater te herstellen”, legt Pieter-Jan De Koning uit.