Topdokter Guy T'Sjoen en zijn man getuigen over de moeilijke weg naar officieel vaderschap: "Als dit geen discriminatie is op basis van geslacht dan weet ik het ook niet meer" 

Guy T'Sjoen (52) en Milan Vansevenant (35) zijn dolblij met hun pasgeboren zoontje Maximiliaan: "Het is een heel rustige en lieve baby. Hij lijkt op ons allebei." Op hun eerste Vaderdag verrasten ze elkaar toevallig met hetzelfde kaartje, met opschrift "Twee vaders zijn beter dan een".

Maar het was niet gemakkelijk voor Guy en Milan: "Na twintig jaar homohuwelijk is het nog steeds moeilijk voor twee mannen om vader te worden", zegt Guy. Milan vult aan: "De adoptieprocedure kan lang duren en Guy is al boven de 50." Het koppel koos daarom voor een kindje via een draagmoeder. Hiervoor reisden ze naar Californië, negenduizend kilometer verder. "In België is de procedure niet goed georganiseerd", klinkt het. 

In België kan je ook een kindje krijgen via een draagmoeder, maar slechts twee centra bieden draagmoederschap aan voor twee vaders. Topdokter Guy heeft zijn bedenkingen: "Waarom sluiten die andere centra twee mannen uit?".  Guy en Milan zijn daarentegen heel tevreden over de goede organisatie in Californië. "In Los Angeles heb je een gecoördineerd agentschap dat alles in goede banen leidt", legt Milan uit. "Zo helpen ze je met het juridische luik en de medische procedures". 

Op de geboorteakte van zoontje Maximiliaan staan twee papa's, maar in België is dat juridisch onmogelijk. "In Californië werd al voor de geboorte van onze zoon wettelijk vastgelegd dat wij de vaders zijn. In België komt de draagmoeder ook op de geboorteakte en moet je achteraf een adoptieprocedure starten. Dat wil zeggen dat wij ons eigen genetisch kind zouden adopteren. Dat is toch een beetje absurd", zegt het koppel. 

Naast de reiskosten heeft de Californische procedure ook een duur prijskaartje. "Sommige minder gestelde gezinnen worden hierdoor uitgesloten om hun kinderwens te realiseren. Daarom brengen we ons verhaal", aldus Guy. 

Guy en Milan kozen voor twee aparte vrouwen, een donor én een draagmoeder. "De draagmoeder heeft geen enkele genetische band met het kindje, dat maakt het nadien eenvoudiger", klinkt het. Maar dat betekent niet dat de draagmoeder volledig buiten beeld verdwijnt. "Er is een heel mooie band ontstaan met haar, met haar familie, met haar echtgenoot en met haar dochter. We gaan die behouden, ook in het voordeel van ons kind".

Voor de donor konden de twee vaders een beperkt aantal voorkeuren selecteren uit een lijst, zoals huidskleur en opleidingsniveau. "We hebben vooral gelet op iemand die bij ons past, zodanig dat het kindje ook goed bij ons zou passen", zegt Guy. "Daarbij vonden we het belangrijk dat de donor niet anoniem is. Als onze zoon dat zou willen, zou hij haar in de toekomst kunnen contacteren".

Het frustreert Guy en Milan dat ze naar de andere kant van de wereld moesten voor juridische erkenning. "Twintig jaar homohuwelijk en twee vaders krijgen het nog steeds zo moeilijk. Ik heb al een mail gestuurd naar het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen. Als dit geen discriminatie is op basis van geslacht dan weet ik het ook niet meer", zegt Guy. "Juridisch gezien moet er iets veranderen". 

Guy en Milan hebben geluk dat de geboorteakte door de stad Gent werd overgenomen. Zoontje Maximiliaan is nu ingeschreven in ons land met twee vaders. "Na veel overleg heeft de schepen voor Burgerlijke stand Isabelle Heyndrickx (CD&V) beslist om ons als vaders te erkennen. Blijkbaar kan men door een regeling in het Internationale Privaatrecht een vonnis uit het buitenland overnemen in België", vertelt het koppel. De erkenning is dus afhankelijk van de goede wil van een schepen. "Als zij dat niet willen doen, dan gebeurt het niet".