Het stadsbestuur van Geel vraagt aan inwoners en bezoekers dat ze melden wanneer ze een stierkikker zien of horen. De grote, uitheemse kikkersoort is al jaren aan een opmars bezig in Vlaanderen en vormt een bedreiging voor andere kikkersoorten, kleine watervogels en salamanders. Verschillende natuurorganisaties en overheden werken samen om de verspreiding van de kikkersoort in te perken.
Stad Geel wil stijgend aantal invasieve stierkikkers in kaart brengen: "Ze eten alles op wat in hun mond past"
Harald Scheerlinck
Gepubliceerd:
De stad Geel wil een beter zicht krijgen op hoe fel de Amerikaanse stierkikker zich in de omgeving aan het verspreiden is. Op een aantal plaatsen in Vlaanderen, waaronder Kasterlee en Arendonk in de Kempen en de vallei rond de Grote Nete tussen Balen en Lier, moeten natuurorganisaties en overheden ingrijpen. "We willen de verdere verspreiding tegengaan door de kikkervissen met fuiken te vangen en uit het water te halen. Over een paar jaar zullen we ook gesteriliseerde kikkers uitzetten in de drukbevolkte gebieden. Die dieren zijn we nu nog aan het opkweken", legt onderzoeker Sarah Descamps van de PXL hogeschool in Hasselt uit.
Kikkerbilletjes
De Noord-Amerikaanse kikkersoort werd oorspronkelijk in België ingevoerd als delicatesse. "De Franse kikkers bleken populairder te zijn, dus zijn de stierkikkers hier nooit een succes geweest", weet Descamps. "De grote instroom is er gekomen in de jaren 90. Toen was er de hype van de tuinvijvers en iedereen wilde wel een kikker in zijn tuin." Omdat de inheemse soorten beschermd waren en niet gevangen of getransporteerd mochten worden, belandden de liefhebbers algauw bij de Amerikaanse stierkikkers. Zo konden de dieren zich op termijn verspreiden in de wilde natuur.
Vraatzuchtige dieren
Intussen loopt de overpopulatie in verschillende streken stilaan uit de hand. "We moeten daar echt iets aan doen, anders gaan we op termijn geen groene kikkers of salamanders meer hebben. De Amerikaanse stierkikkers zijn echt wel een bedreiging voor onze inheemse biodiversiteit. Ze zijn heel vraatzuchtig en eten alles wat er in hun mond past. We kregen net een mannetje binnen dat zelfs een heel grote muis in zijn maag had", aldus de onderzoeker.
Wie het dier in de buurt van Geel ziet of hoort, wordt gevraagd om dat te laten weten . Foto's of geluidsopnames helpen de onderzoekers heel erg vooruit. De Amerikaanse stierkikker is doorgaans erg groot. Je kan de mannetjes ook herkennen aan de gele keel en het grote trommelvlies achter de ogen. Het vrouwtje heeft een witte keel. Het belangrijkste verschil met de groene kikker is dat deze soort geen ruglijsten heeft. Dat zijn twee richels die aan de zijkant van de rug lopen. Verder lijkt de lokroep van de kikker wat op de kreten van een loeiend rund.
De stierkikker klinkt zo:
Regionaal nieuws uit Antwerpen
Gepubliceerd:
