Na twee bevallingen met dramatisch einde: pleegmerrie en pleegveulen vinden elkaar in Deinze

Merrie Ghana had al verschillende succesvolle drachten achter de rug, toen het zaterdagavond fout liep. Eigenares Juliet de Pesseroey is ook dierenarts en begeleidde de bevalling zelf. Het veulen van Ghana bleek ondersteboven te zitten. "Bij mensen zou men dat een sterrenkijker noemen en past men een keizersnede toe", vertelt Juliet. "Maar bij een paard gaat dat niet. Merries overleven dat bijna nooit." Daarom liet Juliet haar merrie toch op een natuurlijke manier bevallen. Aanvankelijk leek alles vlot verlopen, maar drie kwartier na de bevalling bleek er toch iets aan de hand met merrie Ghana.

"Ik heb haar direct naar de afdeling Diergeneeskunde van de UGent in Merelbeke gevoerd. Ze had een inwendige bloeding opgelopen, die de dag nadien zo hevig werd dat haar lichaam in shock is gegaan. Het ging plots heel rap. Toen we de medicatie klaarmaakten om haar te laten inslapen, was het al voorbij. Dat was heel emotioneel voor mij. Ik heb Ghana al vijftien jaar, en in mijn jeugd nam ik met haar deel aan nationale competities."

Bovenop het verdriet om het verlies van merrie Ghana, was Juliet ook bezorgd om het veulen. "Een veulen moet zo snel mogelijk bij een andere merrie geplaatst worden. Om gezoogd te worden, maar het is ook niet goed dat veulens door mensen opgevoed worden. Zo zien ze mensen als gelijken en zouden ze je letterlijk omverlopen. Ook Copperhead dacht dat ik zijn moeder was, omdat ik hem de papfles gaf."

De zoektocht naar een pleegmerrie verliep aanvankelijk helemaal niet vlot. In eerste instantie kreeg Juliet het bericht dat er in Nederland een merrie was met een doodgeboren veulen. Toen Juliet daar met het veulen Copperhead aankwam, bleek dat de potentiële pleegmerrie onvoldoende melk gaf. En dus moest de zoektocht verdergezet worden. Uiteindelijk brachten sociale media de redding. Een veel gedeelde oproep bereikte de eigenaars van merrie Cordina. Die was woensdag bevallen van een doodgeboren veulen. Als de twee met elkaar gematcht konden worden, leek het verhaal toch nog een happy end te kennen.

Hoewel de tijd drong, kon veulen Copperhead niet onmiddellijk bij Cordina gebracht worden. Ook voor een merrie is het belangrijk dat ze de tijd krijgt om afscheid te nemen van haar doodgeboren veulen: Juliet de Pesseroey: "Als je een dood veulen direct weghaalt, blijft de moeder soms dagen na elkaar paniekerig schreeuwen. We hebben haar dus eerst een paar uur afscheid laten nemen van haar veulen. Toen ze haar veulen met stro bedekte, wisten we dat ze er klaar mee was."

Pas dan was het tijd om Copperhead en Cordina met elkaar te laten kennismaken. Omdat Copperhead haar intussen beschouwde als zijn moeder, wilde Juliet niet aanwezig zijn bij de vereniging van pleegveulen en pleegmerrie: "Ik wilde dat moment niet verstoren. Maar het klikte blijkbaar direct. Cordina is een hele lieve merrie en ze liet Copperhead onmiddellijk bij haar drinken." Nu gaan Cordina en Copperhead door het leven als moeder en zoon. Ze zullen nu vier tot vijf maanden bij elkaar blijven. Omdat het paarden van verschillende eigenaars zijn, zullen ze daarna worden gescheiden. "Dan is het geen probleem meer. Als ze elkaar een jaar later zouden terugzien, zouden ze elkaar waarschijnlijk niet eens herkennen."