Vijf Limburgse parken maken kans op erkenning: Wat kan je er zien en wat maakt ze uniek?

Bosland heeft een aanvraag ingediend om nationaal park te worden. Het heeft een oppervlakte van 5.148 hectaren en is verspreid over de gemeentes Hechtel-Eksel, Lommel en Pelt. Niet iedereen is blij met de aanvraag van Bosland om nationaal park te worden. De stad Peer trok zich op de valreep terug en werkgeversorganisaties Voka-Limburg en VKW toonden zich bezorgd over de impact op vergunningen voor de industrie.

Bosland heeft troeven die bij wandelaars en fietsers al zeer gekend zijn zoals "Fietsen door de bomen" en natuurgebied de Sahara. "Het is de beleving van de natuur waar Bosland extra op wil inzetten", zegt Voorzitter van Bosland Sophie Loots (CD&V): “Je kan verdwalen in het Pijnven, kinderen kunnen de natuur ontdekken en volwassenen kunnen het kind in zichzelf ook herontdekken in de prachtige natuur van Bosland.”

Landschapspark Hart van Haspengouw strekt zich uit over een groot aantal gemeentes en steden, van Hasselt tot Sint-Truiden en Tongeren. Het glooiende landschap werd mee bepaald door de vallei van de Herk en de Mombeek. Cultureel is Haspengouw dan weer mee gevormd door het fruitspoor en de Romeinse weg.

"Haspengouw is nu al zeer populair bij toeristen en heeft veel troeven", zegt Tine Rijvers van Regionaal Landschap Haspengouw en Voeren. “Er is veel bijzondere natuur met zeldzame diersoorten, maar er is ook veel geschiedenis en die kan je nog zien in het landschap. Dat gaat van de Romeinse overblijfselen tot de kastelen van het graafschap Loon of het religieus erfgoed dat vaak gelinkt is aan Luik. En daarnaast hebben we fantastische streekproducten, dus mensen die van het leven willen genieten moeten in Haspengouw zijn.”

Toeristische blikvangers zoals het doorkijkkerkje in Borgloon of de landcommanderij Alden Biesen zijn over heel Vlaanderen bekend. "Maar de erkenningsaanvraag dient een hoger doel", zegt Tinne Rijvers: “Haspengouw is een landbouwlandschap en het zijn de landbouwers die het landschap maken en in stand houden. Met de erkenning kunnen we ervoor zorgen dat natuur, erfgoed en landbouw elkaar versterken in onze regio.”

De naam is een verwijzing naar het typische bocagelandschap dat zich uitstrekt over de Voerstreek, het land van Herve in Wallonië en het Nederlandse Heuvelland. De naam van het landschapspark verwijst dan ook naar het grensoverschrijdende karakter van de streek en de lijnen in het glooiende landschap met holle wegen en hagen, heggen en houtkanten. 

"Dat resulteert in een uniek landschap", zegt Ann-Sophie Debergh van Regionaal Landschap Haspengouw en Voeren: "De panorama’s die je hier kan zien, zie je nergens anders in Vlaanderen. Op het einde van elke holle weg krijg je een ander zicht. En daarnaast lijk je ver weg van de drukte te zijn, maar ben je eigenlijk heel dicht bij grote steden zoals Luik, Aken en Maastricht."

Ook hier valt te horen dat de erkenning als landschapspark belangrijk is. “We worden geconfronteerd met belangrijke uitdagingen zoals de impact van de klimaatverandering. Daarnaast zijn er de onzekere toekomstperspectieven voor onze kleinschalige landbouwbedrijven.” Meer toeristen lokken is niet de bedoeling, wel het toerisme in goede banen leiden. “We merken dat ons gebied nu al heel erg geliefd is, maar we moeten oppassen dat de druk van het toerisme in balans blijft met wat de lokale gemeenschap aankan.”   

Het rivierpark Maasvallei is een langwerpig lint dat gaat van Maastricht in het zuiden tot Thorn en Kessenich in het Noorden en bevindt zich aan beide oevers van de Maas. "Het landschap is ook onderhevig aan de grillen van de rivier", vertelt Katrien Schaerlakens. "De Maas kan heel erg zwellen of omgekeerd heel erg laag staan. De rivier heeft de regio dan ook helemaal geboetseerd.”

Het enige stukje Maas in Vlaanderen ligt in het rivierpark Maasvallei en de rivier speelt een grote rol in het landschap maar ook in de hoofden van de mensen. In rivierpark Maasvallei willen ze de Maas net als verbinding zien, tussen de verschillende Maasdorpen op de beide oevers.

Nog zo’n grensoverschrijdend landschapspark is Kempen~Broek. Het ligt in België en strekt zich uit over Bocholt, Bree, Kinrooi en Maaseik. Aan Nederlandse zijde maken Weert, Nederweert en Cranendonck deel uit van Kempen~Broek. Je vindt er moerassen, beekvalleien, heide maar ook landbouw en akkers.

Wat het park uniek maakt? Daar doet Erwin Cristis een beetje geheimzinnig over: “We noemen ons park vaak het best bewaarde geheim. Omdat het om een onbekend gebied gaat. Maar van die zwakte willen we net onze sterkte maken, want je kan hier nog heel veel ontdekken.” 

In het Kempen~Broek hebben ze voldoende ideeën om hun streek nog beter te promoten en om die reden is de erkenning erg belangrijk. “Koken kost geld, we willen de ideeën die er zijn ook kunnen uitvoeren. Maar daarnaast zijn er ook heel wat uitdagingen om het landschap verder te kunnen beheren.”