Een speciale badgast heeft onaangekondigd haar intrede gedaan op het zandstrand van Jaffa, een oude stad ten zuiden van Tel Aviv. Yulia, een zeldzame monniksrob, lag er dagenlang te zonnen en genoot er van de rust, net op het moment dat de inwoners van de stad er moeten schuilen voor de rakettenregen vanuit Gaza.
Rakettenregen of niet: zeldzame zeehond Yulia zont dagenlang op Israëlisch strand, terwijl inwoners schuilen
Lukas Lecluyse
Gepubliceerd:
Het lawaai van inkomende raketten uit Gaza, luchtafweergeschut uit Israël en raketten in tegenovergestelde richting deren de monniksrob Yulia duidelijk niet. Dagenlang ligt de zeldzame zeehond te zonnen op het strand van de Israëlische stad Jaffa. De vele raketten hebben toeristen en inwoners van de stranden verdreven, maar nu drommen ze er opnieuw samen om een glimp op te vangen van Yulia.
Het geweld tussen Palestijnse militanten in Gaza en het Israëlische leger ging een vierde dag in, toen de zeehond de kustlijn bereikte. De stranden in Jaffa lagen er verlaten bij. Inwoners zochten de veiligheid van een schuilkelder op. Het uitgelezen moment om het rustige strand op te zoeken, moet de zeehond gedacht hebben.
Na zich een weg tot op het strand gebaand te hebben, viel de zeehond meteen in slaap.
Bijna twee meter is ze, de zeehond van zeker 20 jaar oud. Yulia is een monniksrob, een erg zeldzame zeehond. Wereldwijd zouden er slechts enkele honderden van rondzwemmen. Je krijgt er dus zelden eentje te zien en al zeker niet op drukke Israëlische stranden. De laatste keer dat er een monniksrob opdook op de kust van Israël was in 2010.
Ruthy Yahel, een marinebioloog, noemt de verschijning van Yulia "een mirakel". Ze houdt de zeehond nu al een week nauwgezet in de gaten. De Authoriteit voor Natuur en Park, de overheidsorganisatie waarvoor ze werkt, heeft de zone rond Yulia met spanlint afgezet, zodat het dier in alle rust kan slapen.
Yulia heeft dagenlang op het strand gelegen. Ook na de wapenstilstand, en toen steeds meer mensen de zeehond kwamen bewonderen, bleef ze gewoon doorslapen. "Zij kent geen landsgrenzen", zegt Yahel. "Ze kent geen limieten, geen oorlogen tussen landen."
Het was een lokale, christelijke jongen die de zeehond Yulia doopte. Kort na de naamgeving verscheen haar naam overal in de Israëlische media. Op een online livestream konden mensen van over het hele land vanuit hun woonkamer het zeldzame dier bewonderen.
Het nieuws lokte nog meer kijklustigen. Al viel er niet veel te zien, want de zeehond bewoog amper. Heel zelden rolde ze eens door het zand, maar het merendeel van de tijd lag ze gewoon te doezelen.
Ook op sociale media begon Yulia een nieuw leven te leiden. Heel wat memes over het dier circuleerden online. Sommigen grapten zelf dat de zeehond zo populair was, dat ze Benjamin Netanyahu, de huidige premier van Israël, zou verslaan bij verkiezingen.
"We zijn allemaal op zoek naar een beetje gezond verstand gezien alle gekte die gaande is", zei Avi Blyer, die woensdagochtend naar de zeehond kwam kijken. "Ze is een ambassadeur van gezond verstand. Ze vertegenwoordigt iets anders." Veel Israëliërs kunnen dankzij de komst van de zeehond even hun gedachten verzetten. Zeker nu het decenniaoude conflict met Palestina opnieuw oplaait en er ook veel binnenlandse onrust is over de hervorming van het gerecht.
En dan kende het verhaal nog een opvallende wending. Nadat Mia Elasar, een Israëlische zeehondenexpert, foto's van Yulia naar collega's in Turkije had gestuurd, zagen de Turken een bekend en onderscheidend merkteken op haar rug. Het had veel gelijkenissen met een "tughra", of de uitgebreide kalligrafische handtekening van een Ottomaanse kalief.
Wat bleek: het Turkse team was vertrouwd met de zeehond. Ze hadden het dier regelmatig in de grotten in de buurt van Mersin in Zuid-Turkije gespot. Sinds het jaar 2000 werd Yulia, die bij de Turken bekend stond als Tugra, actief gevolgd door het team. Maar sinds maart dit jaar was het dier van de radar verdwenen, schijnbaar om een tochtje te maken naar Jaffa, ruim 500 kilometer verder.
Tot enkele dagen later, want toen werden de kijklustigen enkel getrakteerd op een leeg strand. De zeehond was in zee verdwenen. Yulia deed nog enkele pogingen om op een ander strand te rusten, maar leek telkens afgeschrikt door honden. Het is niet meteen duidelijk waar de zeehond nu exact is, maar veel Israëliërs hopen dat het dier terugkomt. "Dit land heeft afleiding nodig", zo klinkt het.
