Antwerpse ziekenhuizen plaatsen voor het eerst stents in longslagaders bij patiënten met hartfalen

Het ZAS Hartcentrum, de afdelingen cardiologie van de ziekenhuisgroepen ZNA en GZA, werkt mee aan een internationale studie waarbij patiënten met hartfalen stents krijgen in de longslagaders van het hart. Voor de studie zijn zo'n 20 patiënten geselecteerd.

Daarna volgt nog een uitgebreidere studie. Het kan nog enkele jaren duren voor de techniek effectief in ziekenhuizen wordt toegepast. De eerste stents van de wereldwijde studie werden in Antwerpen geplaatst.

Bij hartfalen heeft de linkerkamer van het hart een verminderde pompfunctie door een verzwakte hartspier. "Dat kan een gevolg zijn van een infarct, maar het kan ook zijn dat een hartklep minder werkt of dat er problemen opduiken na een chemotherapie", zegt dokter Edgard Prihadi. Hierdoor gaat er minder zuurstofrijk bloed naar de spieren en organen.

Patiënten met hartfalen worden sneller moe als ze zich inspannen, zijn sneller buiten adem en krijgen het benauwd. Daarnaast zwellen hun voeten en enkels vaak doordat er vocht uit de bloedvaten in de benen lekt. Een ander bekend symptoom is dat iemand met hartfalen ’s nachts vaak naar het toilet moet. Dit komt doordat het vocht in de benen ’s nachts weer in de bloedvaten gaat en naar de nieren wordt gepompt.

De meeste mensen met hartfalen krijgen geleidelijk aan meer klachten. De ziekte is zelden te genezen met medicatie. "Het gaat vaak om een cocktail van verschillende medicijnen. We kunnen patiënten ook helpen door bijvoorbeeld een defibrillator of een pacemaker plaatsen, maar toch blijft een deel van de patiënten klachten hebben. Deze studie is vooral op hen gericht." 

De stents in de longslagaders zorgen ervoor dat de patiënt opnieuw meer zuurstofrijk bloed door het lichaam kan pompen. Een stent kan je vergelijken met een veer van een balpen. Tijdens de ingreep worden de stents via een katheter in de lies in het lichaam gebracht en naar de longslagader geleid. De ingreep duurt 45 minuten, de patiënt kan de volgende dag naar huis.

De eerste resultaten van de studie zijn positief: het hart kan beter pompen en de patiënt kan grotere inspanningen aan, langer wandelen bijvoorbeeld. "Ze zijn ook minder moe. Patiënten met een hartfalen kunnen zich ook minder goed concentreren", zegt Prihadi.

Zowat 200.000 à 250.000 Belgen lijden aan deze ziekte. Van de mensen met een lichte vorm van chronisch hartfalen leeft ongeveer de helft nog minstens tien jaar. De helft van de patiënten met ernstig chronisch hartfalen of acuut hartfalen heeft een levensverwachting van minder dan twee jaar.