Boswachters zoeken naar eeuwenoude "boom met borsten" in het Zoniënwoud

Sinds enkele weken zoeken de boswachters van het Agentschap Natuur en Bos (ANB) naar een boom met borsten in het Zoniënwoud. Naar aanleiding van de Archeologiedagen herontdekten de boswachters van het regiokantoor Groenendaal een kaartenboek uit de 18e eeuw dat vol kaarten van het Zoniënwoud zit. 

Het oude kaartenboek is vermoedelijk het werk van de bosbeheerders uit de 18e eeuw. Boswachter Tijl Schelfout kende het boek nog niet, maar vindt het best interessant om te onderzoeken: "De wegen zijn mooi en geometrisch juist getekend, maar de gebouwen zijn wat groter, niet echt schaalvast", zegt hij.

"We proberen alle plaatsen van de oude kaarten terug te vinden in het Zoniënwoud", zegt Tijl. "Het kaartenboek is gebaseerd op kaarten die nog honderd jaar ouder zijn. Toch zijn sommige plaatsen heel herkenbaar en ze bestaan nog steeds. Wat er bijvoorbeeld niet opstaat, is de Ring en de spoorweg natuurlijk. Maar wel het kasteel van Groenendaal, de vijvers van Hoeilaart en Oudergem, de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Willerieken, enzovoort."

Er zijn ook enkele historische plaatsen die de boswachters al kenden: "Zoals de paardenfokkerij van de aartshertogen Albrecht en Isabella, heersers over de Zuidelijke Nederlanden in het begin van de 17e eeuw. De fokkerij was omringd door wallen uit aarde en een wolvengracht. Daar zijn zeker nog sporen van."

Toch zijn ook wat verdwenen plaatsen op de kaarten. Boswachter Tijl probeert die bijzondere plekken te ontdekken door de oude kaarten op nieuwe geografische kaarten te leggen. "Zo is er bijvoorbeeld de Michielsplas, maar die waterplas lijkt verdwenen. Richting Terhulpen moet blijkbaar een galg hebben gestaan. Er is ook sprake van ’t Schanske, dat moet een verhoging zijn die mensen hadden gebouwd. Daar hebben we vermoedelijk sporen van teruggevonden."

Op basis van de oude kaart staat er een "eik met borsten" recht tegenover de oude paardenfokkerij, zegt Tijl. Daar ligt het beschermd bosgebied Joseph Zwaenepoel.

Boswachters verwezen vroeger naar bijzondere bomen om de weg te vinden, weet Tijl. "Ik had al over de boom met borsten gehoord, maar ik dacht dat het een fabeltje van natuurgidsen was. Maar ik heb de naam nu al twee keer in het boek gevonden. Hij moet dus zeker bestaan hebben", zegt hij.

"Zulke bijzondere vergroeiingen verschijnen pas wanneer een boom enkele honderden jaren oud is. Aangezien het boek ook al 300 jaar oud is, zou het vermoedelijk om een grote oude eik van 700 jaar oud moeten gaan. Dat kan best, alleen heb ik die nog nooit gezien."

"Als bezoeker mag je sowieso niet van de paden afwijken en zeker in het beschermd bosgebied niet. De oude, grote eik zou je al van ver kunnen zien. Hij heeft vermoedelijk vergroeiingen die echt wel op vrouwenborsten lijken", zegt Tijl. "We organiseren naar aanleiding van de Archeologiedagen een mooie wandeling door het gebied en ik nodig mensen uit om mee te speuren naar een dikke boom met vermoedelijk een paar stevige borsten."