Flip Feyten duikt in het leven van een excentrieke Britse adellijke familie, Hanan Challouki spreekt over de onzekerheden van het moederschap in "Imposter moeder". Lander Deweer reconstrueert drie dagen uit het leven van Vincent van Gogh, regisseur Quentin Tarantino schríjft een non-fictieboek en de Vlaamse wetenschapper Thomas Hertog scoort een bestseller met "Het ontstaan van de tijd. Mijn reis met Stephen Hawking voorbij de oerknal". Dit zijn de vijf boeken die VRT NWS deze week tipt.
De vijf boeken van de week: de zussen Mitford, een eerlijke getuigenis van een moeder en Quentin Tarantino
“Mitford” is het relaas van zes beruchte zussen: een nazi, een fasciste, een communiste, een hertogin, een plattelandsvrouw en een schrijfster. Flip Feyten beschrijft hun uiteenlopende levens in "Mitford. Zes zussen, twee oorlogen, één roemruchtige familie" (uitgeverij Ertsberg).
Van Churchill tot Charles
"De Mitford-zussen waren op verschillende manieren verbonden met de geschiedenis van de 20e eeuw", vertelt Feyten op Klara. Ze kenden historische figuren als Churchill, Evelyn Waugh, Hitler, Kennedy, en zelfs Charles en Camilla persoonlijk. Alle zes waren ze schrijfster, en alle zes schreven ze met veel humor. De Britse tabloids volgden de zussen, geboren tussen 1904 en 1920, op de voet: schandaaltjes werden in de pers breed uitgesmeerd.
Nazisme versus communisme
Feyten wijdt in zijn boek een volledig hoofdstuk aan de excentrieke adellijke ouders van de Mitfords. Niemand van de zussen kon naar school gaan, wat mogelijk verklaart waarom sommigen van hen voor radicale ideologieën gingen.
Twee zussen vielen voor extreemrechts gedachtegoed. Zo bezocht Unity Mitford verschillende restaurants in München in de hoop Hitler te ontmoeten. Diana Mitford verliet dan weer haar schatrijke echtgenoot Bryan Guinness voor de Britse fascistenleider Oswald Mosley.
Jessica Mitford - de favoriete zus van Feyten - gaf als communiste al haar adellijke privileges op. Ze verhuisde naar Amerika, werd er vervolgd en zette zich in voor burgerrechten. Hun idealen konden niet verder uit elkaar liggen: De relatie tussen de zussen zou nooit meer goed komen.
Onderneemster Hanan Challouki werd anderhalf jaar geleden moeder. Het prille ouderschap brengt heel wat onzekerheden met zich mee, waar niemand je voor waarschuwt. Challouki vertelt er openhartig over in "Imposter moeder" (uitgeverij Lannoo).
Ik ga door de mand vallen
"Imposter moeder" vertrekt vanuit de vele clichés en verwachtingen waar jonge moeders vandaag mee worden geconfronteerd. Tijdens het eerste jaar na haar bevalling dacht Challouki: "Ik heb geen flauw idee wat ik aan het doen ben en ga door de mand vallen."
Al tijdens haar zwangerschap krijgt ze te maken met clichés waaraan ze niet beantwoordt: "Ik vond zwanger zijn echt verschrikkelijk, maar kon dat niet uitspreken", vertelt Challouki op MNM. Bij zwangerschap horen immers een roze wolk en mooie foto’s op sociale media.
Cultuur- en generatieverschillen
De Marokkaanse moeder van Challouki vormt de rode draad in het boek. De auteur noemt haar Yemma, berbers voor "mijn moeder". Yemma is een sterke vrouw met een no-nonsense aanpak, die veel belang hecht aan de - vaak tegengestelde - tradities uit de Marokkaanse wereld. Een interessante én uitdagende confrontatie voor Challouki.
“Ik vond zwanger zijn verschrikkelijk."
Wat bracht de jonge Vincent van Gogh in 1879 naar de Vlaamse Ardennen? Journalist Lander Deweer doet in zijn boek “De vergeten voettocht van Vincent van Gogh” (uitgeverij Atlas Contact) verslag van de tocht die de meester-schilder ondernam naar Korsele, een gehucht in de Vlaamse Ardennen. De wandeltocht was van groot belang voor de schildercarrière van Van Gogh.
Op zoek naar een beroep
De 26-jarige Van Gogh wandelde drie dagen lang van Wallonië naar Korsele om er zijn vertrouwenspersoon te bezoeken: dominee Abraham van der Waeyen Pieterszen. Onder zijn arm: een schetsboek. Van Gogh was net ontslagen als leerling-predikant bij de mijnwerkers in de Borinage.
Door dat ontslag herontdekte Van Gogh zijn liefde voor tekenen, zoals hij zo graag had gedaan in kindertijd. Zijn familie geloofde niet in zijn kunst, maar Pieterszen moedigde Van Gogh aan om zijn passie voort te zetten. "Misschien hadden we nooit gehoord van de kunstenaar Vincent Van Gogh als hij die tocht niet had gemaakt", vertelt Deweer op Radio 1.
De eigenzinnige Amerikaanse regisseur Quentin Tarantino komt na tien fims met een eerste non-fictieboek: “Filmspeculatie” (Nijgh & Van Ditmar). Het is de Nederlandse vertaling van “Cinema Speculation”.
Tarantino houdt een pleidooi voor onsympathieke personages
"Al vanaf zijn zes jaar mocht Quentin Tarantino mee met de grote mensen naar de film, tenminste als hij zich gedroeg", vertelt filmhistorica Anke Brouwers op Klara. "Filmspeculatie" is opgebouwd rond een tiental Amerikaanse sleutelfilms die hij als kind bekeek tijdens de jaren 70.
"Tarantino houdt een pleidooi voor onsympathieke personages. In films uit de jaren 70 zag je vreselijke, soms racistische klootzakken. Volgens Tarantino zijn net zij interessant vanwege hun gelaagdheid. Ook als regisseur kiest hij voor personages die allerminst aimabel te noemen zijn. Leonardo Dicaprio speelde een racistische slavenhouder in Django Unchained. Hij vond dit een bijzonder moeilijke rol."
In "Filmspeculatie" krijg je een unieke inkijk in het gedachtegoed van één van 's werelds bekendste regisseurs.
Kosmoloog Thomas Hertog schreef een boek over "de laatste theorie" van Stephen Hawking, met wie hij twintig jaar lang nauw samenwerkte. “Het ontstaan van de tijd: Mijn reis met Stephen Hawking voorbij de oerknal” (uitgeverij Lannoo) staat genoteerd in de bestsellerlijst van The New York Times.
Thomas Hertog ontmoette Hawking in 1998. Hawking was toen al een held door het succes van zijn boek “Het Heelal (A brief history of time)”. De jonge Hertog wilde kosmoloog worden en trok naar het mekka van de kosmologie: Cambridge. Na enkele examens mocht hij bij Hawking op gesprek. Meteen ontstond een hechte band. Ze zouden tot aan Hawkings dood nauw samenwerken. Samen kwamen ze tot nieuwe inzichten over de oerknal.
Natuurwetten zijn niet zo onveranderlijk als gedacht
Hawking en Hertog ontdekten dat de wetten van de fysica veranderlijk zijn. Natuurwetten blijken te evolueren. Dat betekent dat de formules van wetenschappers als Isaac Newton en Albert Einstein niet zo eeuwig zijn als gedacht.
"Als de verhouding van de deeltjeskrachten een klein beetje anders was geweest, waren er geen atomen en dus ook geen leven. Als de expansie van het heelal sinds de oerknal een beetje sneller was gegaan, dan waren er geen melkwegen geweest. Zo zijn er heel wat toevalligheden", vertelt Hertog op Radio 1.
Hawking en Hertog merkten op dat de leefbaarheid van ons heelal sterk afhankelijk is van de geldende natuurwetten. Wanneer die natuurwetten een klein beetje wijzigen in een bepaalde richting, loopt het fout.
