"Meest mentale sport": waarom snooker veel meer dan een cafésport is

Gisteren schreef de Limburgse snookerspeler Luca Brecel een stukje Belgische sportgeschiedenis toen hij het wereldkampioenschap snooker won als eerste Belg en bovendien als eerste van het Europese vasteland. Afgelopen dagen hield de snookerfinale België in zijn greep, maar toch is niet iedereen overtuigd van de sportwaarde van het biljartspel. 

Nochtans is snooker een mix van techniek, inzicht, concentratie, maar ook mentale weerbaarheid. “Als je weet welke mentale opofferingen er nodig zijn voor snooker, dan is het absoluut een topsport te noemen”, vertelt Radio 1-reporter en snookerfanaat Ward Bogaert.

Hoewel snooker niet de meest fysieke sport is, ligt aan de basis wel de juiste techniek met je lichaam, legt tweemaal Belgisch kampioen snooker Kevin Van Hove uit. “De juiste houding van je hand, borst, kin, arm en voet zijn essentieel voor een goed snookerspel.”

“Daarnaast is het erg belangrijk om continuïteit te creëren in je spel, zodat je altijd hetzelfde doet”, gaat Van Hove verder. “Die routine moet je doorheen de jaren kweken en perfectioneren. Ik heb nog maar weinig talenten gezien met zo een fluwelen techniek als Luca Brecel.”

Maar die routine kan snel doorbroken worden, zegt Ward Bogaert van Radio 1. “De sport is technisch erg moeilijk: geen twee snookerframes (een frame kan vergeleken worden met een set in tennis of een leg in darts, nvdr) zijn ooit hetzelfde. Er liggen 22 ballen op een gigantische tafel die telkens op een andere manier rollen, waardoor de speler telkens moet reageren op een nieuwe situatie. Spelers moeten mentaal erg flexibel zijn.” 

Dat benadrukt ook ex-kampioen Van Hove. “Hoe meer tafeltijd je hebt, hoe sterker je wordt. Maar je kan opeens uit dat ritme worden gehaald als de tegenstander aan de beurt komt doordat je mist. Dan is het moeilijk om telkens opnieuw elke kans te benutten. Je moet helemaal resetten en altijd klaar zijn als het jouw beurt is, en dat is mentaal zwaar.”

Wanneer een speler uit dat ritme wordt gehaald, belandt die op de stoel. “En dan begint de hele mindgame”, vertelt Bogaert. “Zo stond Brecel 16-10 voor toen zijn tegenspeler Mark Selby aan zet kwam. Brecel moest toekijken hoe Selby frame per frame dichterbij sloop terwijl hij machteloos en helemaal alleen in de stoel zat te wachten. De twijfel en stress moet op dat moment enorm toeslaan, maar toch haalt Brecel uiteindelijk de laatste twee frames nog binnen. De mentale sterkte van Brecel heb ik nog maar bij weinig sporters gezien.”

“In die stoel moet je rustig blijven”, vertelt Van Hove. “Positiviteit en focus zijn op dat moment erg belangrijk. Je mag niet afdwalen met je gedachten of in een negatieve spiraal terechtkomen. Dat maakt van snooker een erg mentale sport, en tegelijk een erg eenzame. Je moet jezelf net genoeg druk opleggen zodat je er niet onderdoor gaat, maar je tegelijk ook in staat bent om te winnen, en dat zonder ploegmaten.” Zo gaf Mark Selby, Brecels tegenspeler in de finale, toe dat hij onder de druk is bezweken en maandenlang met een depressie kampte.

Omdat de sport an sich mentaal al erg slopend kan zijn, staat de sport ook bekend om zijn ‘gentleman’-traditie: een eerlijk spel en respect voor elkaar. “Op hoog niveau is er een enorm wederzijds respect tussen spelers en worden er minder mentale spelletjes gespeeld”, legt profspeler Kevin Van Hove uit.

Minder, want dit toernooi haalde de Iraanse snookerspeler Hossein Vafaei nog uit naar zijn tegenspeler en snookerlegende Ronnie O’Sullivan door te zeggen “dat hij met zijn arrogante persoonlijkheid beter op pensioen kan gaan en ruimte maakt voor de jongere generatie.”