Juf Melissa neemt haar hond Kenai al drie jaar mee naar school in Overijse

Drie jaar geleden keerde juf Melissa terug naar haar klas na de geboorte van haar tweede kind, Mona. Het was nog volop de tijd van de corona-pandemie en ondertussen had Melissa een shiba inu.  Ze vroeg aan de directeur of haar hond mee naar de klas mocht. Die had er geen probleem mee en na enkele proefrondes was hond Kenai een vaste waarde op school.

Melissa neemt hem enkel op maandag en vrijdag mee: "Hij kan niet altijd mee, maar het is echt een succes, hij brengt rust en troost", vindt de juf. "Dat heb ik gemerkt bij een kind dat een ouder had verloren."

"De kinderen leren ook omgaan met een hond. Niet alles mag en kan, dat weten ze heel goed. Zelfs wie het meest bang was van honden, is nu een dikke vriend van Kenai. Ik geloof hier wel in. Of ik nu extra populair ben bij de leerlingen? Ik denk vooral mijn hond."

Onze verslaggever merkt in de klas dat alle kinderen goed weten wat ze wel en niet mogen doen met Kenai. "Hij heeft nog maar één keer geblaft", vertelt een kind. "Toen was het echt te druk en werden we allemaal kalmer. Je moet hem ook aan je hand laten ruiken, zo weet hij wie je bent". Een ander kind heeft haar angst voor honden overwonnen. "Ik was bang voor elke hond, nu veel minder, maar zeker niet van Kenai."

Juf Melissa geeft ook taken aan de kinderen: "We gaan wandelen met de hond en hij moet ook op tijd water krijgen."

"Negatieve reacties waren er nog niet, integendeel", zegt juf Melissa nog. "Hij loopt hier rustig rond of ligt te slapen, gek genoeg nooit op zijn mat. Na drie jaar is de evaluatie positief, ik ga ermee door."