Europees Raadsvoorzitter Charles Michel ligt opnieuw onder vuur. De Franse krant Le Monde publiceerde afgelopen weekend een artikel waarin hij op de korrel wordt genomen voor zijn vele dure en vervuilende reizen. Eerder rezen er ook al vragen over zijn leiderschapskwaliteiten. "Niemand is van plan om hem uit zijn functie te zetten, maar de kritiek op Michel klinkt wel steeds luider", zegt journaliste Barbara Moens van Politico.eu in "De ochtend" op Radio 1.
"Er is al langer kritiek op Charles Michel", weet journaliste Barbara Moens die eind maart al een analyse schreef op Politico.eu over hoe de voorzitter van de Europese Raad het noorden kwijt lijkt te zijn.
"Zoals steeds werd er eerst binnenskamers gefluisterd, maar de kritische geluiden klinken nu steeds luider: niet alleen van de diplomaten in Brussel, maar ook vanuit diverse Europese hoofdsteden", vertelt Moens in "De ochtend" op Radio 1.
EU-president Charles Michel onder vuur voor buitensporige reiskosten: "Kritiek klinkt steeds luider"
Dure privévluchten
Michel zou te veel de focus leggen op zijn internationale diplomatieke taken en zou volgens critici te vaak naar het buitenland gaan. Ook de manier waarop hij dat doet, wordt in vraag gesteld: hij zou bijvoorbeeld te veel dure privévluchten nemen.
Le Monde spreekt over "geëxplodeerde reiskosten". Voor volgend jaar wordt het totale budget van de raadsvoorzitter begroot op 2,6 miljoen euro. Dat is een stijging met 27,5 procent tegenover dit jaar. Michel en zijn medewerkers zouden vier keer meer uitgeven aan reizen dan voorganger Donald Tusk.
"Ook wij hebben die data opgevraagd, omdat we tips hadden gekregen over de manier waarop hij reist", vertelt Moens. "Dure privévluchten, mooie hotels: het hoort natuurlijk op een bepaalde manier bij de functie, maar het gaat bij Michel toch wat te ver."
Vage jobomschrijving
Moens benadrukt dat de job van Europese Raadsvoorzitter een vaag omschreven job is en dat de weinige mensen die de functie bekleed hebben (Herman Van Rompuy, Donald Tusk en nu Charles Michel, red.) die elk op hun eigen manier hebben ingevuld.
"Michel legt bewust meer de nadruk op internationale diplomatiek dan zijn voorgangers en dat heeft uiteraard te maken met de oorlog in Oekraïne", verklaart Moens. "Hij vindt dat een kerntaak van zijn job, maar heel wat lidstaten hebben het daar steeds moeilijker mee."
Michel zou ook te weinig aandacht besteden aan zijn kerntaak als voorzitter van de Europese Raad: de vergaderingen voorbereiden en leiden
Barbara Moens, journaliste Politico.eu
Bij die kritische noten, moeten we er natuurlijk rekening mee houden dat Europese lidstaten ook een eigen agenda hebben. Grote landen, zoals Frankrijk of Duitsland, gaan bijvoorbeeld liever zelf diplomatieke gesprekken aan met Oekraïne of China dan die taak aan Europa over te laten.
Moens stelt vast dat er een tweede groot punt van kritiek leeft rond de figuur Charles Michel: "Door zijn excessieve reisgedrag én zijn focus op internationale diplomatie zou hij nog te weinig aandacht besteden aan zijn échte kerntaak als voorzitter van de Europese Raad: de vergaderingen van de Europese Raad voorbereiden en leiden.”
Reputatieschade
Veelvuldig vliegen met privéjets is niet alleen nefast voor de Europese begroting, maar uiteraard ook slecht voor het klimaat. Een thema dat groenen en socialisten nauw aan het hart ligt. Zij zouden Michel maar al te graag eens grondig op de rooster leggen.
Het groene beleid ligt erg gevoelig in Europa, weet Moens, maar ze denkt niet dat Michel moet vrezen voor zijn job. "Zijn mandaat loopt slechts een jaar meer en is niet verlengbaar: niemand is op dit moment van plan om hem uit die functie te zetten."
"Maar wat nu gebeurt, schaadt zijn reputatie wel en zal zeker een invloed hebben op de job die hij hierna wil doen." Welke job dat is, daar hebben we nu nog het raden naar.
Michel verdedigt zich
Charles Michel heeft in een uitgebreid schrijven aan Virginie Malingre van Le Monde zijn vele reizen verdedigd. Hij zegt het gebruik van een privévliegtuig gerechtvaardigd is door de onvoorziene omstandigheden van sommige reizen. Michel voegt eraan toe dat niet hij of zijn kabinet, maar onafhankelijke ambtenaren telkens analyseren hoe hij zich het beste verplaatst.

