Krantje uit Diest gemaakt door anderstaligen is een succes: "Leren veel bij" 

Anderstalige Diestenaren die Nederlands willen leren, helpen met de realisatie van het krantje "Dit is Diest". Het krantje wordt daarna ook gratis verspreid in Diest op plaatsen waar veel anderstaligen komen; zegt Schepen van Diversiteit Monique de Dobbeleer. Het magazine heeft als doel anderstaligen wegwijs te maken in de stad en hen de taal te leren, maar ook Nederlandstalige Diestenaren kunnen van het krantje genieten. 

Na twee edities blijkt het project al een succes, vindt de Dobbeleer: "We krijgen veel positieve reacties van Diestenaren en de redactieleden zijn ook heel enthousiast." Het project loopt ook in Tienen en Leuven en de doelstelling is om het project uit te breiden naar andere gemeenten: "We zullen onze ervaring met heel veel plezier doorspelen naar andere gemeenten die geïnteresseerd zijn in het project."

De Dobbeleer legt uit wat de anderstalige redactieleden doen voor het magazine: "Ze gaan zelf op zoek naar informatie, ze schrijven teksten, nemen interviews af, zoeken foto's en geven een pagina vorm. Dat leren ze allemaal in lessen van een begeleider van CVO en onze dienst diversiteit." Ze benadrukt het belang van taal te oefenen: "Je leert het best als je boeiende en leuke dingen kan doen. Als mensen die in Diest komen wonen en de Nederlandse taal leren, helpen met de productie van een magazine over Diest, heb je een win-win op alle vlakken", vertelt ze. 

Redactielid Haleh Rostami verhuisde twee jaar geleden van Iran naar België. "In Iran was ik activist en had ik dus problemen met de overheid", vertelt ze. Ze heeft een universitair diploma als ingenieur in Iran, maar hoopt in België journaliste te worden: "Meewerken aan "Dit is Diest" is heel interessant voor mij." Voor deze editie van het magazine interviewde ze een anderstalige vrouw die al lang in Diest woont over haar ervaring met Nederlands leren. Haleh leerde naar eigen zeggen veel bij uit het interview: "Ze vertelde me dat ik Nederlandstalige vrienden moet maken en vrijwilligerswerk doen." 

Haleh worstelt het meest met lidwoorden, vertelt ze: "In mijn taal zijn er geen lidwoorden. 'De' en 'het' zijn dus moeilijk. Mijn taal heeft ook geen apart woord voor 'zij' en 'hij', dus daar moet ik ook altijd nadenken."