Limburgse slachtoffers stalking krijgen een alarmknop: “Ik ben altijd in paniek geweest”

“Als het slachtoffer op de knop drukt, dan krijgen wij een melding dat het om een slachtoffer van stalking gaat”, vertelt Annelies Claesen van de noodcentrale van de federale politie. “We hebben direct de naam van de belager erbij en kunnen horen wat er aan de hand is, we zien ook waar het slachtoffer zich bevindt waardoor we onmiddellijk een politiepatrouille kunnen sturen.”

Het systeem van de alarmknop wordt al gebruikt in West- en Oost-Vlaanderen en in het Brusselse gewest waar het al zijn nut bewezen heeft. “We hopen hier levens mee te kunnen redden”, laat minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (CD&V) weten. “Door corona hebben we gemerkt dat er een toename is van het intrafamiliaal geweld, en stalking is daar een vorm van. De procureur zal dan beslissen welke slachtoffers zo’n knop kunnen krijgen, want we willen die prioritaire behandeling verzekeren.”

Karen is twee jaar lang gestalkt geweest. “Door de stalking leefde ik op automatische piloot. Ik wist soms niet hoe ik de dag was doorgekomen, want ik sliep of at niet meer op bepaalde momenten. En je moet constant alert zijn.” De bewijslast naar de dader opbouwen was ook niet evident. Slachtoffer Karen: “Ik had alleen maar plichten en de dader heeft alleen maar rechten. Je leeft daardoor in een zwart gat.” Karen moest soms verschillende keren per dag naar de politie bellen, maar stootte soms op onbegrip. “Ik moest elke keer uitleggen waar het over ging, da’s heel frustrerend. Soms kreeg ik zelfs de vraag te horen waarom ik echt belde”, vertelt ze rustig.

Op dit moment zijn er 100 alarmknoppen in Limburg voorzien voor slachtoffers van stalking. “We maken een selectie en in gevallen wanneer het levensbedreigend is, is dit een extra hulpmiddel”, zegt procureur Guido Vermeiren van het Limburgse parket. “Maar in alle dossiers nemen we maatregelen, zoals bijvoorbeeld een contactverbod.” Voor het Limburgse parket is het belangrijk hoe met slachtoffers wordt omgegaan en dat ze serieus worden genomen. “Bij partnergeweld stellen we bijvoorbeeld een overzichtsdossier op dat door politie, parket en andere hulpverleners kan worden ingekeken.”