De koloniale aanpak overheerst op alle niveaus van de Belgische ontwikkelingssamenwerking. Dat staat in een rapport van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) over de Belgische ontwikkelingssamenwerking. "We moeten erkennen dat we een koloniale geschiedenis hebben", duidt professor Tom Vanwing (VUB), "de onderliggende procedures, structuren, en machtsrelaties die daaruit voortvloeien, moeten veranderen".
Belgische ontwikkelingssamenwerking ruikt nog altijd naar kolonialisme: "Te eenzijdig, te weinig overleg"
Febe De Brabanter
Gepubliceerd:
Een team van internationale en VUB-onderzoekers heeft in opdracht van de Belgische overheid onze ontwikkelingssamenwerking onder de loep genomen. 206 mensen uit verschillende landen en verschillende sectoren, zoals ngo's, academici en partnerorganisaties, gaven hun visies over de samenwerkingen. "Een kritisch zelfonderzoek door de sector van de sector", klinkt het bij professor Tom Vanwing van de VUB, "het onderzoek is een uitnodiging om de complexe gesprekken aan te gaan met elkaar".
Het rapport zoekt alternatieven voor de toekomst van de Belgische ontwikkelingssamenwerking en wil de sector "dekoloniseren". Volgens onderzoekers overheerst de koloniale aanpak in de ontwikkelingssamenwerking. "We moeten erkennen dat we een koloniale geschiedenis hebben", duidt professor Vanwing, "de onderliggende structuren, procedures, en machtsrelaties die daaruit voortvloeien, moeten we veranderen".
"Dekolonisatie is een proces. Onze gezamenlijke denkoefening heeft geresulteerd in een model of kader dat gebruikt kan worden om dekolonisatie in de praktijk te realiseren."
Zowel in België als in de partnerlanden dringt de koloniale aanpak door in alle niveaus van ontwikkelingshulp
Hoofdonderzoekster dr. Adriana Moreno Cely
Ondanks dat er intenties zijn om gelijkwaardige samenwerkingen aan te gaan met partnerlandschappen lukt dat in praktijk niet volledig. Volgens het rapport waren de meeste deelnemers van de studie het eens dat "paternalisme en het witte redder- complex nog altijd sterk aanwezig zijn in de Belgische ontwikkelingshulp".
"Ontwikkelingshulp is te eenzijdig, er is te weinig overleg", klinkt het bij de Belgische ngo's, "we hebben ook het complex van de witte redder: zij die het weten zullen degenen redden die het niet weten".
België legt te veel zijn ontwikkelingsvisie op aan de landen waarmee ze samenwerken, zeggen de deelnemers van het onderzoek. De noden van de landen worden vaak niet vervuld omdat de donoren een eigen idee hebben over de ontwikkeling van een land. "Er zijn andere vormen van samenwerking nodig", zegt professor Vanwing.
Mensen met wie je samenwerkt moeten aan het stuur zitten over hun eigen toekomst
Professor Tom Vanwing
"Er is veel werk aan de relaties tussen iedereen die betrokken is, maar er zijn oplossingen te vinden", sluit professor Vanwing af.
