De Met, de Londense politie, is een instituut dat tot op het bot racistisch, vrouwonvriendelijk en homofoob is. Een meerderheid van de Londenaren heeft er geen vertrouwen meer in. Dat is de harde conclusie van een onafhankelijke onderzoekscommissie die het functioneren van de politie onder de loep nam. Afgelopen nacht werd het rapport gepubliceerd.
Rapport over Londense politie is vernietigend: institutioneel racisme, vrouwenhaat en homofobie
Het onafhankelijke onderzoek kwam er na de moord op Sarah Everard in 2021. De jonge vrouw werd in maart 2021 na een avondje uit ontvoerd. Een week later werd ze dood teruggevonden, ze was verkracht en vermoord. De dader bleek een agent van de Met, de Metropolitan Police, te zijn. De moord veroorzaakte een schokgolf. Mensen kwamen op straat om de onveiligheid van vrouwen en de lakse houding van de politie aan te klagen. De verontwaardiging werd nog groter toen de politie protesten beëindigde, omdat dat tegen de toen geldende coronamaatregelen in ging.
Het onafhankelijke onderzoek naar het functioneren van de Londense politie werd geleid door parlementslid Louise Casey. Ze noemt het 363 pagina's tellende rapport "drastisch, hard en onbarmhartig" . De meeste inwoners van Londen hebben geen vertrouwen meer in de politie, zegt Casey. Het korps is "van binnenuit rot en gebroken".
De Met is een mannenclubje dat er niet in geslaagd is de maatschappij te beschermen tegen agenten die vrouwen misbruiken, klinkt het. Veranderingen in de organisatie hebben vrouwen en kinderen in groter gevaar gebracht. Zij worden door de politie in de steek gelaten, volgens het rapport.
Het korps is van binnenuit rot en gebroken.
Louise Casey, onafhankelijke onderzoekscommissie
Maar niet alleen in hun houding naar de buitenwereld schort er wat. Ook binnen de Londense politie zelf loopt er heel wat mis. Vrouwelijke agenten en andere medewerkers ervaren stelselmatig seksisme en vrouwenhaat. Er is ook sprake van racistische agenten en een diepgewortelde homofobie.
Zwijgcultuur
Binnen de Londense politie heerst een zwijgcultuur, zegt Casey. "De andere kant opkijken, zeggen wat mensen willen horen, dat is de manier waarop dingen geregeld worden." Wie actief zoekt naar openhartige meningen, krijgt amper reactie.
Wie zichzelf toch uitspreekt en/of een klacht indient, wordt niet geloofd. "Racistische, vrouwenhatende, homofobe en andere discriminerende handelingen worden getolereerd, genegeerd of afgedaan als grapje", klinkt het. En die personen ondervinden negatieve gevolgen voor henzelf, hun carrière en hun teams.
In de koelkast
Het rapport schetst ook een schrikwekkend beeld van de onderzoeksprocessen. Bewijsmateriaal wordt bijvoorbeeld bewaard in "overvolle, vervallen of kapotte koelkasten en vriezers". Zo werd een boterhamdoos teruggevonden in de koelkast waar verkrachtingsmonsters worden bewaard. Het bewijsmateriaal raakte vervuild en kon niet meer worden gebruikt.
De politie kan zichzelf volgens Casey ook niet controleren. De verschillende afdelingen zijn niet met elkaar verbonden en beconcurreren elkaar. Er wordt niet bijgehouden welke opleidingen agenten wel of niet volgen, of ze wel bevoegd zijn voor hun functie, of ze ondersteund moeten worden in hun ontwikkeling. Er is veel stress en weinig begeleiding.
"Het is niet onze taak om ons te beschermen tegen de politie"
Casey eist grondige hervormingen bij de Londense politie. "Het is niet onze taak als publiek om onszelf te beschermen tegen de politie. Het is de taak van de politie om ons burgers te beschermen." Als hervormingen zonder resultaat blijven, moet een opsplitsing van het korps volgens Casey overwogen worden. De Met is de grootste politie-organisatie in het Verenigd Koninkrijk, met meer dan 34.000 agenten.
We hebben de Londenaren en onze eigen mensen in de steek gelaten.
Mark Rowley, hoofd van de Londense politie
Mark Rowley, het hoofd van de Londense politie, erkent dat "we de Londenaren en onze eigen mensen in de steek gelaten hebben" en biedt zijn excuses aan. Hij voelt naar eigen zeggen "woede, frustratie en verlegenheid". Rowley zegt dat de politie al versterkt is, maar dat ze er nog niet zijn. "Elke dag zetten we stappen."


