Ritjes op de rug van een olifant zijn een populaire attractie voor toeristen in het zuidoosten van Azië. Maar helaas zijn die voor een olifant niet altijd even gezond. Een Thais opvangcentrum voor exotische dieren maakt dit pijnlijk duidelijk met enkele foto's. "Olifanten zijn niet gemaakt om erop te kunnen rijden", zegt Wildlife Friends Foundation Thailand.
Olifanten kunnen dan wel bekend staan om hun omvang en kracht, maar dat wil niet zeggen dat ze alles aankunnen. Eindeloze ritjes met toeristen op hun rug, bijvoorbeeld. De Wildlife Friends Foundation Thailand (WWFT) , een opvangcentrum voor oude, verwaarloosde en mishandelde exotische dieren in Thailand, toont dat nog maar eens aan met enkele foto's.
Olifant Pai Lin werkte meer dan 25 jaar in de toeristische sector in Thailand. Ze moest de hele tijd ritjes maken met toeristen op haar rug, tot zes mensen tegelijk. En dat laat zijn sporen na. Foto's van Pai Lin tonen hoe erg haar rug hol en verzakt is. Bij gezonde olifanten neemt de rug meer een bolle koepelvorm aan.
Onomkeerbare schade
Volgens WWFT is dat de tol van Pai Lins jarenlange werk. Olifanten in de toeristische industrie dragen bijna voortdurend het gewicht van hun mahout (olifantendrijver), groepen toeristen en een zware howdah, een constructie waar de toeristen op of in zitten. Die voortdurende druk op hun lichamen beschadigt het weefsel en de botten in hun rug. En dat leidt tot onomkeerbare schade aan de ruggenwervel. Op de rug van Pai Lin zijn nog littekens van de drukpunten te zien.
Hun ruggenwervels steken naar boven uit. Constante druk op hun wervels kan tot permanente lichamelijke schade leiden.
Tom Taylor, projectleider bij WWFT
"Het is belangrijk om te weten dat hun lichamen niet gemaakt zijn om gewicht te kunnen dragen", zegt Tom Taylor, leider van het olifantenproject van WWFT. "Hun ruggenwervels steken naar boven uit. Constante druk op hun wervels kan tot permanente lichamelijke schade leiden."
In het opvangcentrum wonen naast Pai Lin nog andere olifanten die er een zwaar leven in de toeristische sector hebben op zitten. Een van hen is Boon Chuey, en ook bij deze olifanten kan je de fysieke gevolgen duidelijk opmerken.
Twee keer nadenken
Olifantenritjes zijn een populair tijdverdrijf voor toeristen in Zuidoost-Azië, maar dierenwelzijnsorganisaties wijzen er al langer op dat het een vorm van wreedheid tegen dieren is. Nu het toerisme weer aantrekt, na corona, wil WWFT daar nog eens de aandacht op vestigen.
Edwin Wiek, de directeur van WWFT, vraagt dat toeristen twee keer nadenken voor ze een ritje op de rug een olifant willen maken. "Het is belangrijk om te begrijpen dat olifanten, in tegenstelling tot paarden, niet gekweekt zijn om erop te kunnen rijden. Het zijn geen tamme dieren, ze worden gevangen in het wild en in erbarmelijke omstandigheden gehouden", klinkt het bij CNN .
Olifanten zijn in tegenstelling tot paarden niet gekweekt om erop te kunnen rijden.
Edwin Wiek, directeur van WWFT
Pai Lin belandde in 2006 in het opvangcentrum in Hua Hin, op 2,5 uur van de Thaise hoofdstad Bangkok. Haar vorige eigenaar had haar opgegeven omdat ze te traag was, altijd pijn had, en niet goed meer kon werken. Ze is intussen 71 jaar en leeft samen met 24 andere geredde olifanten in het opvangcentrum.
WWFT omschrijft haar als een introverte olifant die graag op zichzelf is, niet echt het gezelschap van de andere olifanten opzoekt, maar wel graag aandacht van mensen krijgt. "Met haar fysieke misvorming zal ze moeten leven, maar ze maakt het goed."
