"Ik heb mezelf moeten heruitvinden als zorgverlener. We hebben er veel geleerd en kunnen betekenen." Aan het woord is hoofdvroedvrouw Stephanie De Clerck die voor het eerst meeging met het B-FAST-team naar Turkije. Zowat alle Vlaamse radiozenders zamelen vandaag geld in voor de slachtoffers van de aardbeving in Turkije en Syrië exact één maand geleden.
Vroedvrouw Stephanie was in Turkije met B-FAST: "Als je huis instort, heb je niets meer, enkel wat je aanhebt"
Gepubliceerd:
De Clerck is intussen opnieuw thuis en Radio2-regioreporter Filip Ledaine sprak met haar af op haar werkplek AZ Zeno Knokke-Heist. "Het was een intense ervaring", vat De Clerck het samen.
"Ik heb mezelf moeten heruitvinden als zorgverlener"
"We hebben een hospitaal opgebouwd en gerund", begint Stephanie. "Dat creëert veel nieuwe indrukken. Ik heb mezelf moeten heruitvinden als zorgverlener. Maar we hebben er ook heel veel geleerd en kunnen betekenen. Het was heel intens."
Het logistieke team ging Stephanie voor. "Zij hadden de hele grond al voorbereid, zorgden voor water en elektriciteit en zetten alle tenten op. Het medische team, waar ik bij zat, kwam pas daarna aan. Wij hebben eerst het hospitaal gevuld: rekken gebouwd, medicatie aangevuld, … En toen begon het. We hebben het hospitaal gerund, zoals wij in België een hospitaal runnen. Want het echte hospitaal, naast ons veldhospitaal, was niet meer in gebruik."
Het verschil maken
Stephanie heeft heel veel verhalen gehoord en gezien. Het verhaal van een zwangere 24-jarige vrouw blijft haar bij: "Ik hielp ’s nachts een zwangere dame met heel veel rugpijn. Het ging om haar eerste kindje. Ze sliep in een tent, op de grond, met temperaturen rond het vriespunt… Dat was heel pijnlijk, omdat je haar niet met iets medisch kan helpen. Ze kreeg een deken van ons, maar meer lagen wou ze niet. Wie weet heeft iemand anders hier meer nood aan, zei ze…"
Ook een andere zwangere vrouw kreeg hulp van vroedvrouw Stephanie. "Ze kampte met een dreigende miskraam, want ze had veel bloedverlies. Ze had geen kledij om zich te verversen. Als je huis instort, heb je enkel nog wat je aanhebt. Voor de rest niets meer."
Wij hebben al onze spullen achtergelaten om voor die ene patiënt toch het verschil te kunnen maken
"Het was mijn taak om die mensen zo goed mogelijk te begeleiden. Om hen zo veel mogelijk waardigheid te geven. Om hen op te frissen. En wij hebben als team ook onze spullen achtergelaten: schoenen, onderbroeken, kousen, pulls, broeken, … Al ons eigen materiaal om voor die ene patiënt toch het verschil te kunnen maken."
"Elk steentje dat je bijdraagt, is waardevol"
"We kunnen niet alle mensen op alle vlakken helpen", vertelt Stephanie. "Maar wat je bijdraagt, is bijgedragen. Ik heb daar iemand een vers paar kousen kunnen geven. Dat geeft een beetje extra voldoening. Voor die ene persoon heb ik het verschil gemaakt."
De mensen hebben er niets meer: geen water, huis of voeding
Vroedvrouw Stephanie had absoluut geen zin om naar huis te komen. "Hier wordt het huishouden goed gerund door mijn netwerk en omgeving. Maar wat ik daar kon betekenen voor de mensen is ongelofelijk. Elke druppel op die hete plaat is broodnodig, want de mensen hebben er niets meer: geen water, huis of voeding. Elk steentje dat je kan bijdragen, is zeer waardevol."
De vroedvrouw wil zeker ook de tolken bedanken. "Zonder hen zouden we de verhalen niet eens verstaan hebben."
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen
Gepubliceerd:
