Het Glastonbury Festival, één van de grootste openlucht muziekfestivals ter wereld, kondigde vorige week met Elton John, Guns N' Roses en Arctic Monkeys uitsluitend mannelijke afsluiters aan. De Britse media en ook superster Lana Del Rey reageerden verontwaardigd, maar op de Belgische affiches is het (voorlopig) niet veel beter. Rock Werchter heeft bijvoorbeeld maar 1 frontvrouw op het hoofdpodium op in totaal 27 acts.
Gebrek aan vrouwelijke acts levert Glastonbury kritiek op: hoe zit dat met onze zomerfestivals?
Cliff Vrancken
Gepubliceerd:
Alleen "The Interrupters" onderbreken het lijstje aan mannelijke acts op het hoofdpodium van de heilige wei. Zijn ze bij organisator Live Nation van kwade wil?
"Natuurlijk niet", zegt Nele Bigaré, hoofd marketing en communicatie van Rock Werchter. "Er is dan wel geen specifiek beleid omtrent gendergelijkheid in de programmatie, maar we hebben er uiteraard aandacht voor. We willen er vooral breed gedragen acts die mensen kunnen begeesteren, van eender welk gender."
Bigaré haalt vervolgens acts als Rosalía aan. Die staat immers bewust geprogrammeerd in The Barn (capaciteit: 20.000 mensen), omdat de sfeer en productie nu eenmaal meer past in de donkerte van de tent. En met 35 procent frontvrouwen op het totaal aantal acts, doet Rock Werchter zelfs iets beter dan vorig jaar.
Ook Tomorrowland scoort maar mager als het op vrouwen op het hoofdpodium aankomt. Slechts 9 op de 60 mainstage-acts zijn vrouwelijk.
Debby Wilmsen, persverantwoordelijke van het populaire event, wijt dit vooral aan het huidige aanbod: "In het verleden was EDM (Electronic Dance Music) haast uitsluitend een mannengenre. Vrouwelijke DJ-pioniers als Ida Engberg, Nervo en Nina Kraviz doorbraken het glazen plafond maar er is nog steeds een historische achterstand."
Wilmsen merkt trouwens wel een positieve instroom op en ziet niche-acts als Amber Broos en Mandy straks ook doorstoten naar de bredere mainstage. Ze spreekt verder nog van een "Charlotte De Witte-effect": "In onze Tomorrowland DJ-academy zijn er meer en meer jonge meisjes die zich inschrijven en zich duidelijk spiegelen aan onze nationale technotrots".
Ook bij Graspop Metal Meeting is het traditioneel een uiterst mannelijk feestje: slechts zo'n 12 procent van alle acts heeft een vrouw in de rangen. Vrouwen hebben in het metalgenre nog een lange weg te gaan.
Het hoofdpodium van de tot nu toe nog onvolledige Pukkelpop-affiche oogt wel al beter: zij pakken immers uit met Billie Eilish, Florence + The Machine, Anne-Marie en onze eigen Angèle.
We juichen toe dat er alsmaar meer aandacht is voor vrouwelijke artiesten. Die kentering zal zich op termijn zeker doorzetten in de programmatie.
Nele Bigaré (Hoofd marketing & Communicatie Live Nation/Rock Werchter)
Glastonbury-organisatrice Emily Eavis maakt al enkele jaren openlijk een missie van gendergelijkheid op de affiche. Vandaar dat ze haar headliners met schaamrood op de wangen aankondigde. Ze haalde niet alleen het historische aanbodsprobleem aan, maar ook enkele toevallige programmatorische tegenvallers. Hitfenomeen Lizzo had er even goed kunnen staan, maar de mooiste plaatsen op de affiche waren al beloofd aan de anderen.
Voor singer-songwriter Lana Del Rey is die uitleg mogelijk niet voldoende. Ze postte al een kritische comment op het officiële kanaal van Glastonbury (die ondertussen werd verwijderd) en liet uitschijnen het festival omwille van de hetze alsnog aan zich voorbij te willen laten gaan. Wordt misschien vervolgd...
